[Verse 1: Porçay]
Yolda yürürken beni durdurdular
Abi kendi kendine konuşuyosun
Dedim olabilir sana garip gelebilir ama
23 yıl yapınca alışıyosun
Evvela bana bi harf ver ki sana
Ne kadar o harfi sevmediğimi diyeyim
Benden nefret istiyorsan eğer
Istediğini her gün verebilirim
İçimde dolaşan bir kurt var boz kurt değil ama
Epey dişli bir canavar
Aç kalmış dışlanmış o kadar
Kafesini açana ödül 100.000 dolar
Ekkiri bekkiri hadi bakalım
Aynı flow'a yepyeni kafiye takalım
Tehdit şantaj kurgu montaj
Al sana ün hadi R vites takalım
Ben istemezdim böyle olsun
Böyle biri değildim yemin olsun
İstediğim tek bir şey vardı
Dürüstçe deselerdi derdim olsun
Kefenimi giymedim henüz ben
Yola çıkarken ant içmedim cidden
Beni kurtarıcı sanıyorsan eğer
Beklentilerini yak teker teker
Beni hatırlamak çok istiyorsan
Sevdiği şeyleri paylaşan adam
Sevdiği şeyi sevmeyenler olunca
Kenarda sakince oturan adam
Adamın birinin defteri vardı
Kamerayı açmaya net karar aldı
Fıstı ama biraz matrak adamdı
Türkiye abartma timi senden aldı
Uğraşmana gerek yoktu
Zaten mutsuz insanlarız
Gerçekten bi sebep yoktu
Bunca soruşturmalarımız
Ordan oraya koştur dur
Hadi bir mahkeme avukat bul
Youtube'dan gelen üç kuruşun varsa
Beşi benim olsun bokta boğul
Gözüne bakmaya korkar oldum
Baktığım elini cebine atar oldu
Acaba hayran mı hater'mı
Tahmin et bıçak mı telefon mu
Şarkı yaptım, sevmediler
Dalga geçtim faşist dediler
Baktım cidden embesildiler
En sonunda paramparça oldum
[Nakarat: Pez & Porçay]
Paramparça aı-aa
Pa-ram-par-ça
Paramparça aı-aa
Pa-ram-par-ça
[Verse 2: Pez]
Bir gün yürürken
Geldi biriler
Dedi çok susuyosun sen
Karizmam yeter
Harf değil benim için alfabe o
Nefret kelimesi çok sade boş
Her gün bir harf verebilirim sana
Kalkmana gerek yok avare ol
Kurtların içinde bir bozkurt
Gelse de önüme tek dişli canavar
Medeniyet gibi aç tıpkı bi firavun
Kafeslerini aç geldiğin yeri bul
Ekkiri bekkiri kimleri bekledin
Bir kere bilme emeklerin değmedi
Kurgu ve montaj yollara sondaj
Okeyde son taş gibi son tur kaç
Ben istedim hep böyle olsun
Yemin olsun hep benim olsun
Derdim olsun ama kendi solsun vede
Kendim oldum bide derdim oldu
Kefenin cebi yok param çok ama
Yollarda mı buldun beni ana
Bundan dolayı mı evlatlıklık
Bir kurtarıcı lazımdı bana
Hatırlanmak isterdim ben hep
Velevki ibneyim gerekli bere
Elektrik gibi yer ettim eve
Gerekli mi ki bin direklere
Adamın birinin mikrofonu vardı
Söz söylemeye net karar aldı
Fıstı ama çok kral da yazardı
Ama ünsüz onu nerden aldın
Ulaş bana gereksiz oldu
Seni bi gördüm erekte oldum
Ama birde muhabbet edince
Aynı undaki elek oldum
Ordan oraya dur koştur
Orası muştur yolu yokuştur ama
Burası yetenekler odası
Her birinin de kırık kafası
Gözlerine baktım rezil oldum
Ela gözleriyse nefis oglum
Bela düşmedi ve beni buldu
Ve zatı düşlerim heder oldu
Şarkı yaptım sevmediler
Dalga geçtim rapçi dediler
Bu bana çok koydu
Paramparça oldum
[Nakarat: Pez & Porçay]
Paramparça aı-aa
Pa-ram-par-ça
Paramparça aı-aa
Pa-ram-par-ça