Onderweg

Ik zocht naar overgave in de zinnen

Ik zocht voldoening in dit lied

Ik dacht de vrijheid is, opnieuw beginnen

Maar een uitweg vond ik niet



Ik zocht verdriet in een rij mineurakkoorden

De kleur van angst in een refrein

Ik zocht naar liefde in een volgorde van woorden

Maar steevast liep ik vast op het rijm



Maar nu nu ben ik onderweg

Ik geloof het zelf als ik het zeg

Lief nu ben ik onderweg



Ik heb gezongen en ik heb geschreven

Ik heb gedronken en gefeest

Ik ben als laatste overeind gebleven

Wekenlang van huis geweest



Maar nu nu ben ik onderweg

Ik geloof het zelf als ik het zeg

Lief nu ben ik onderweg

Maar nu nu ben ik onderweg

Ik geloof het zelf als ik het zeg

Lief nu ben ik onderweg



Je haar, je handen en je lippen

Je huid, je benen en je mond

Het is meer dan ik ooit verzinnen kan

Je lach, je woede, je berip

Je vergeven is de grond van waaruit ik zo beginnen kan

En ik vraag hoe heb ik zo lang kunnen zoeken

Was soms het vinden niet genoeg?



Maar nu nu ben ik onderweg

Ik geloof het zelf als ik het zeg

Ik kom eraan

Maar nu nu ben ik onderweg

Ik geloof het zelf als ik het zeg

Ik kom eraan en niets te vroeg