Tritanopia

[Zwrotka 1 — BJN]

Widzę twoje oczy i patrzę w nie

Wciąż, wciąż, wciąż, wciąż
Wciąż, wciąż, wciąż, wciąż

Ty nie możesz mnie zaskoczyć

Studiuję twój głos, głos, głos, głos

Głos, głos, głos, głos

I kiedy wiszę nad krawędzią

Nie chcę nikogo obok, wiesz

Zbyt często męczy przeszłość

Muszę z wielkim obciążeniem biec

Gdzie jest kres

Stres powoduje, że nie myślę logicznie

Ty zamilcz na chwilę

Prowokujesz, a ja nie wiem, czy znów zęby zacisnę

Chcemy miłości jak z filmu

Lecz to tani komediodramat

Chcemy kolorów i błysku

Lądujemy znowu sami w czterech ścianach

Sami w czterech ścianach, sami w czterech ścianach

I rzucisz słuchawką, a ona znów powie, że chce zostać sama

Który już rok chcesz się zmienić, ty?

Który już rok chcesz ją zmienić, ty?

Wiosna koloruje ci szarość dni

Alko z ziomkami zapewni ci byt

Znowu, znowu, znowu, oh

Do impulsu daj mi powód, bo milion zawodów mnie woła po zmroku



[Hook]

Biorę na barki ciężar

Choć nieco lżejszy nawet przez różowe okulary

Czuję jak na mnie zerkasz

Choć sporo różnic jak na to, że w ten sam punkt zerkamy

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją



[Zwrotka 2 — pan_adrian]

Zapewniałem bliskich, że znajdę złoty środek na wszystko

Ale to, że jestem lekkomyślny przekreśla plany na przyszłość

Zamykam powieki, bo stanowią najlepszy ekran dla marzeń

Nie mam zielonego pojęcia co czas pokaże

Imprezy do rana, moje białe szaleństwo

Masz czarno na białym, gdzie kończy się splendor

Gdzie kończy się splendor, mój splendor

Tritanopia wyzwala we mnie poczucie pustki

Pomaluj mój świat na zółto i na niebiesko [i na niebiesko, ej]

Czuję się czasem jak niebieski ptak

Żerujący pasożyt jakiego nie widział świat

Idę przed siebie gdzieś w siną dal

Uciekam, bo głupio mi spojrzeć wam w twarz

Kołysze mną tylko szum odległych fal

Na pustej plaży, gdzie zostaję sam

Finalnie zostaję sam, ej, ej

Błądzę i błądzę, choć do końca nie wiem czego szukam

Mam żądzę i dobrze, bo podkreśla jaki ze mnie frustrat

Weź ze sobą kredki, bym ci pomalował usta

Lecz pamiętaj, że kolory tylko z tych frazesów znam



[Hook]

Biorę na barki ciężar

Choć nieco lżejszy nawet przez różowe okulary

Czuję jak na mnie zerkasz

Choć sporo różnic jak na to, że w ten sam punkt zerkamy

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją



[Zwrotka 3 — Pater]

Chciałem pomalować świat na żółto i na niebiesko

Nie rozróżniam barw, lecz nie rozróżniam barw

Może dziś ej, a może dziś nie

Każdy dzień jest szansą, wolę wyjść w miasto

To zawsze jakieś wyjście

Nie wierzę oczom moim, dziś to nie ten kolor

Co miał być, chcę wejść na szczyt, nie zejść na psy, idąc przez wstyd

Zostawiam to w tyle jak Kim Kardashian

Coś wstąpiło we mnie jak inkarnacja

I tracę koloryt od piw na ławkach

Gdy życie to film, dziwna klatka

Oświeceni wielce, jakby kurwa byli mną

Biorę ich na widelce, teraz mów mi Posejdon

Kiedy ziom dajesz szkło, wiem, że daleko mi do określenia czarny koń

Ciągle nie wiem gdzie mój kąt

Mój błąd to mój błąd, a tu sąd jako ostrzeżenie dał żółty papierek mi

By być białym krukiem, musiałem stać się czarnym charakterem

Daj mi powód żebym dawał więcej

Nie wiesz co u mnie na całe szczęście

U mnie ciągle padają te deszcze

Jesteś naiwna jeśli wciąż czekasz na tęczę

Potrzebuję coś co do życia mi da kopa

Pokoloruj moje życie ze mną tritanopia



[Hook]

Biorę na barki ciężar

Choć nieco lżejszy nawet przez różowe okulary

Czuję jak na mnie zerkasz

Choć sporo różnic jak na to, że w ten sam punkt zerkamy

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją

Tritanopia, tritanopia, tritanopia

Dostrzegam ją

More by Pater

All Pater songs →