Cold summer night

Ja nie znam takiej drogi żeby dojść do siebie

Jeśli o coś mnie pytają no to pewnie "po co biegniesz?"

Znowu czuje tu że moje życie to rozbite szkło po którym się boso przejde
Kiedy otwieram usta to jak puszkę pandory

A niestety stoje w miejscu gdzie o milczeniu nie ma mowy

Dzisiaj nie jestem już sobą tak bardzo

że zmienie pseudonim na odrealniony



Czuję chłód na mych wargach bo

We mnie wszystko zamarza, choć

Nadal serce mi bije gdzieś tam w środku

To wpadam w hipotermie, już pozbawiony bodźców



Zawsze dodaje ostatni gdy mówią to jest twój rok

Przez sny o śmierci nie moge usnąć

Braki w charakterze zapycham pustką

A moja dusza wcale nie jest tu nadwyraz dumną



Może czujesz to tak samo jak ja

W moim świecie dużo cieni ale mało światła

I to wszystko niemożliwe bo krainie bez kolorów

Nawet skóra się odbarwia mi



Moje życie to tylko sny

W których ludzie nie widzą nic

I tak samo chodze niewidomy

Gdy inni w okół mówią - spójrz z innej strony



Mam sople pod nosem i zimne stopy

śmierć obok mnie, ją słysze jak kroczy

Nie goją się rany a boli mnie dotyk

I nie wiem już kurwa na co mam tu czekać



Cztery metry pod ziemą pragne garstki nieba

Czuję siłe przez niemoc, zawsze patrzy niefart

Mam mokre oczy gdy mówią masz nadzieje

I drążcy głos mówiący że nie istnieje



Czy jeśli nie ma dobra, to czy zło to normalność?

I gdy nie było drugiej to ta pierwsza będzie ostatnią?

Ja chodze tam gdzie nie ma boga

Takie miejsce to moja droga



Chodzę wyalieniowany bo trzymam to w sobie

I kiedyś ze mnie wyjdą te lęki i fobie

Myślę chyba za dużo, przez to tracę głowe

Dlatego się czuję jak Kurt Cobain

More from Hipotermia EP

More by Real/sajko

All Real/sajko songs →