สังเวียน (The Ring)
[Verse 1: Chom Chumkasian]
AR1! Uh! ยกที่หนึ่งมันเริ่มตั้งแต่เช้า
เสียงระฆังปลุกเร้าให้ก้าวเท้าขึ้นสังเวียน
ใส่นวมแห่งความเชื่อ เฮดการ์ดแห่งความฝัน
ฟันยางแห่งความเพียร เอาล่ะ เอาล่ะ
แล้วออกไปลุยกับอะไรที่อยู่ข้างหน้า
บางคนไม่ได้มีความหมายจะเป็นจะตายก็ช่างแม่มัน
กูยังคอยให้กำลังใจตัวเองทุกวัน
ฝันมันไม่ตายแต่คนทำฝันนี่แหละที่ใกล้จะตาย
ละม้ายคล้ายกับเช้านี้เป็นเช้าสุดท้าย
คนไม่เท่าไหร่แต่กิเลสไอ้นี่แหละตัวร้าย
ขวาตายซ้ายสลบ เอาชนะตัวเองให้ได้
เย็ดแม่ กูว่ามึงทำแค่นั้นแหละจบ
และยังตั้งปณิธานขึ้นสวรรค์วิมาณ
รอพระศรีอารย์แม้จะมีค่าแค่ Hannibal
Lecter สุดท้ายแม้กูจะรอเก้อ
ให้เป็นปริศนาว่าความเชื่อหรือว่าเพ้อเจ้อ
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Verse 2: PP'Dreams]
ยกที่สองพระอาทิตย์ก็จ่ออยู่กลางกระบาล
เที่ยงวันกูลนลานหายวับกูอยากจะอันตรธาน
น่ารำคาญพวกมึงมันโลกแคบ
Line นินทาเจ้านายสารพัดปัญหาตีหน้า
Fuck มึงอ่ะเสแสร้งดัดจริตยึดติดกับ IT
ให้เวลาไปแดกข้าวแม่งโพสต์แต่ IG
Story เรื่องราวหลังข้างฝา ใช้ชีวิตเพื่อตามหา
อีกฟากของสังเวียนด้วยความเพียรพยายามดิ้นรนให้กลายเป็นคน
ยกที่สองกูบอกว่ามึง และมึง และมึง และมึง และตัวตน
หรือว่าใครพัฒนามนุษย์ไร้สมอง
แค่คนจรจัดผูกไทด์สวยแต่เปลือกแต่เน่าในไร้ราคาค่าความเป็นคน
ยี่สิบสี่ชั่วโมงของกูไม่เท่ากับมึงทุกคน
ยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องพยายาม
ไม่ใช่ให้ใครมาจูงจมูกมึงแล้วก็เดินตาม
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Verse 3: F.HERO]
ระฆังลั่นดังยกที่สาม อาทิตย์อัสดง
ฝั่งแดงชกไหวคือคำตัดสินของแพทย์สนาม
ไม่สนับสนุนโดย M150 หรือว่าฉลาม
มีผืนดินเป็นผืนผ้าใบแล้วให้โลงศพมาแทนเปลหาม
สิ่งที่น่าเกรงขามคือมีปากท้อง กูเป็นศัตรู
มีใบแจ้งค่าไฟค่าน้ำค่าบ้านเสียบหน้าประตู
ต่อสู้กับความเบื่อหน่ายที่ยังต้องกินน้ำพริกปลาทู
กลับบ้านมาเหนื่อยชิบหายต้องเถียงกับเมียถึงแต่ระดู
มีลูกธนูจากความกดดันคอยเล็ง
มีความเส็งเคร็งจากสังคมถีบอก
มีความสกปรกรกในใจกูทุกเย็น
มีบุหรี่เป็นพี่เลี้ยง ให้น้ำไม่ต้อง กูขอมะเร็ง
แล้วให้เดือนยี่เป็งส่องแทนแสงไฟอีกแป๊ป
ระฆังหมดยกมันยังไม่ดังกูคงต้องปล่อยอีก yap
ถ้าเลือดหัวมึงล้างยากเดี๋ยวกูล้างให้อีก FAB
มึงสวมไมค์ไว้แทนนวมคืนนี้ขอปล่อยอีกแรป yo
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Outro: Chom Chumkasian]
ยอมรึยัง พอรึยัง
มองหน้ากูแล้วตอบคำถามว่ามึงแค่
ยอมรึยัง (สู้! สู้! สู้!) พอรึยัง
ยังไม่พอก็ลุกขึ้นมา
ยอมรึยัง พอรึยัง
มองหน้ากูแล้วตอบคำถามแค่ว่า
ยอมรึยัง พอรึยัง
ยังไม่พอก็ลุกขึ้นมา
AR1! Uh! ยกที่หนึ่งมันเริ่มตั้งแต่เช้า
เสียงระฆังปลุกเร้าให้ก้าวเท้าขึ้นสังเวียน
ใส่นวมแห่งความเชื่อ เฮดการ์ดแห่งความฝัน
ฟันยางแห่งความเพียร เอาล่ะ เอาล่ะ
แล้วออกไปลุยกับอะไรที่อยู่ข้างหน้า
บางคนไม่ได้มีความหมายจะเป็นจะตายก็ช่างแม่มัน
กูยังคอยให้กำลังใจตัวเองทุกวัน
ฝันมันไม่ตายแต่คนทำฝันนี่แหละที่ใกล้จะตาย
ละม้ายคล้ายกับเช้านี้เป็นเช้าสุดท้าย
คนไม่เท่าไหร่แต่กิเลสไอ้นี่แหละตัวร้าย
ขวาตายซ้ายสลบ เอาชนะตัวเองให้ได้
เย็ดแม่ กูว่ามึงทำแค่นั้นแหละจบ
และยังตั้งปณิธานขึ้นสวรรค์วิมาณ
รอพระศรีอารย์แม้จะมีค่าแค่ Hannibal
Lecter สุดท้ายแม้กูจะรอเก้อ
ให้เป็นปริศนาว่าความเชื่อหรือว่าเพ้อเจ้อ
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Verse 2: PP'Dreams]
ยกที่สองพระอาทิตย์ก็จ่ออยู่กลางกระบาล
เที่ยงวันกูลนลานหายวับกูอยากจะอันตรธาน
น่ารำคาญพวกมึงมันโลกแคบ
Line นินทาเจ้านายสารพัดปัญหาตีหน้า
Fuck มึงอ่ะเสแสร้งดัดจริตยึดติดกับ IT
ให้เวลาไปแดกข้าวแม่งโพสต์แต่ IG
Story เรื่องราวหลังข้างฝา ใช้ชีวิตเพื่อตามหา
อีกฟากของสังเวียนด้วยความเพียรพยายามดิ้นรนให้กลายเป็นคน
ยกที่สองกูบอกว่ามึง และมึง และมึง และมึง และตัวตน
หรือว่าใครพัฒนามนุษย์ไร้สมอง
แค่คนจรจัดผูกไทด์สวยแต่เปลือกแต่เน่าในไร้ราคาค่าความเป็นคน
ยี่สิบสี่ชั่วโมงของกูไม่เท่ากับมึงทุกคน
ยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องพยายาม
ไม่ใช่ให้ใครมาจูงจมูกมึงแล้วก็เดินตาม
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Verse 3: F.HERO]
ระฆังลั่นดังยกที่สาม อาทิตย์อัสดง
ฝั่งแดงชกไหวคือคำตัดสินของแพทย์สนาม
ไม่สนับสนุนโดย M150 หรือว่าฉลาม
มีผืนดินเป็นผืนผ้าใบแล้วให้โลงศพมาแทนเปลหาม
สิ่งที่น่าเกรงขามคือมีปากท้อง กูเป็นศัตรู
มีใบแจ้งค่าไฟค่าน้ำค่าบ้านเสียบหน้าประตู
ต่อสู้กับความเบื่อหน่ายที่ยังต้องกินน้ำพริกปลาทู
กลับบ้านมาเหนื่อยชิบหายต้องเถียงกับเมียถึงแต่ระดู
มีลูกธนูจากความกดดันคอยเล็ง
มีความเส็งเคร็งจากสังคมถีบอก
มีความสกปรกรกในใจกูทุกเย็น
มีบุหรี่เป็นพี่เลี้ยง ให้น้ำไม่ต้อง กูขอมะเร็ง
แล้วให้เดือนยี่เป็งส่องแทนแสงไฟอีกแป๊ป
ระฆังหมดยกมันยังไม่ดังกูคงต้องปล่อยอีก yap
ถ้าเลือดหัวมึงล้างยากเดี๋ยวกูล้างให้อีก FAB
มึงสวมไมค์ไว้แทนนวมคืนนี้ขอปล่อยอีกแรป yo
[Chorus: Chom Chumkasian]
ชีวิตยืนบนสังเวียน เพียรฝ่าฟันปัญหาที่เข้ามารุมเร้า
ความฝันที่ปลายทางของเรา เช้ากลางวันเย็นฉันไม่เคยหยุดเดิน
จะไปสุดที่ตรงไหนยังไง ขอเพียงใจไม่ยอมแพ้
ไม่เกี่ยงถ้าฟ้าไม่แฟร์ ขอแค่มีแรงสู้บนสังเวียน
[Outro: Chom Chumkasian]
ยอมรึยัง พอรึยัง
มองหน้ากูแล้วตอบคำถามว่ามึงแค่
ยอมรึยัง (สู้! สู้! สู้!) พอรึยัง
ยังไม่พอก็ลุกขึ้นมา
ยอมรึยัง พอรึยัง
มองหน้ากูแล้วตอบคำถามแค่ว่า
ยอมรึยัง พอรึยัง
ยังไม่พอก็ลุกขึ้นมา