Dr Krystian

from Krystian Escobar (2017)
Tsksomd - najlepszy chłopak, najlepsze bity



Wygra, albo polegnie koleś Krystian
Planuje kroki, myśli pewnie to jest fikcja

Mama nie umrze, a ja sięgnę trochę życia

Zrobię Kolumbię będą wszędzie o mnie pisać

W gazetach będzie gębę moją widać

Z ziomalami, co zawsze za mną stoją

Chyba to nieważne, że życie nie jest łatwe

Myślał sobie Krystian już teraz nie wie nawet

O czym sobie myślał

W bani Meksyk, Krystian nie wie gdzie jest fikcja

Budzi go wystrzał, ciągle goni go policja

Czeka na mamę, żeby zabrać ją do domu

Było przekimane, dobrze przespać parę chorób

Pomyślał Krystian i przeciera oczy

Podniósł głowę, a tam się jakaś afera toczy

Widzi, że doktor do niego kroczy

Byczy się Krystian, ale już idzie rozmowny pan Doktor

Wita się z Krystianem

Krystian mówi, jestem Krystian i przyszedłem po mamę

Doktor mówi usiądź Krystian, posłuchaj

Twoja mama strasznie chora jest

Będzie gorzej, chociaż teraz lepiej jest

Pogadali i się pożegnali

Krystian opuszcza szpital i dźwignął torby mamy

Zabrzdęgolił kluczykami, otworzyły się drzwi do ferrari

Co je Krystian wypożyczył specjalnie dla mamy

Odwiózł ją i poszedł coś zapalić

Umówili się, że jutro zje obiad u mamy

Dzisiaj pogra se w fifę na plejstacji

Jest ciągle na tripie odkąd nie mieszka u matki

Zagrał meczyk jeden, drugi

Towarem się skurwił, towarem się upił

I przypomniał sobie, jak czytał kiedyś w internecie

Jak jakiś chory koleś wyzdrowiał po fecie

Ale od razu pomyślał, że to głupie

Medyczne zioło to jest to, co jej kupię

Chemicznym proszkom już na zawszę chuj w dupę

Krystian lubił Kolumbię i Krystian lubił Jamajkę

I lubił Polskę, dlatego też lubił pojarkę

Zamówił jej Grzegor kurz, OG Kush

A dla siebie lemon juice

Jeszcze balsam, bo ostatnio jego demon spuchł

Bo Natalia miała do spłacenia dług

Ścięli się nawzajem, Krystian udawał, że chuj

Że dmucha tylko, bo ma do dmuchania lalę

Natalia okradała sklepy, znała ruchy kamer

Krystian myślał o Natalii, ona o Krystianie

Widział jej rysy twarzy w rozsypanym towarze

Krystian układa swoje życie z marzeń

Jedzie do mamy odpocząć od wrażeń

Przypadkowe kule nie ruszą go nawet

Jakby chciał, bo koleżka Krystian na drugie ma Fart

No, bo cuchnie trochę szczęściem

Bierze wszystko, co by chciał

Wchodzi bokiem, jedno rondo, to jak jeden strzał

Jedna szansa, nie popisać się, a poczuć vibe

Ledwo mija rondo, a tam przed nim, to już strajk

Kurwa! - pomyślał Krystian

Zajechał na parking, wysiadł

No i resztę drogi z buta gnał już do matki, spoko...

Chwila i już wbił do klatki

W której całe życie żył po pachy

W brudzie ulic, które nauczyły go jak walczyć

Tudzież ojciec otwiera mu drzwi

Co w oczach martwy jest, przez to, że dotknęła go choroba matki

Czyli jego żony, z którą całe życie stracił

Chociaż on by ujął to inaczej

Bo Bożena dawno zawładnęła jego światem

Na górze róże, a na dole Artur i Bożena

Miłość tak prawdziwa, że prawdziwszej chyba nie ma

Jego potomek troszczył się o rodziców na medal

Artur przytulił Krystiana, myślał "dobry dzieciak"

Cześć, mamo! - mówi Krystian i w uścisku

Wręcza jej torbę medycznego narkotyku

Mama mówi do Krystiana - usiądź synu

Usmażyłam ci schabowe i ziemniaczki

I z buraczków kilku zrobiłam surówkę

To dla Ciebie mój kochany synku

Krystian się wzruszył, znów pomyślał, że kocha rodziców

Chociaż nieraz nimi gardził, ale takie życie

Obiad podany, mama niesie jakieś dobre picie

Krystian zmiksował ziemniaczki i buraczki

Nabił na widelec kotleta i skroił na kawałki

Łapczywie, wielki kawał na początek z buraczkami i kartoflem

Uraczył żołądek, popił to kompotem z truskawek z mamusi grządek

Mama pyta czy smakuje, Krystian mówi - dobre

Ma pełną buzię, bo był głodny, więc łapczywie ziomek

A jak skończył mielić, wytarł sobie brodę rękawem

Znowu przełknął i powiedział - mamo, jakie dobre!

Jakby zjadł Pablo Escobar, by odstawił kokę

Się uśmiecha, burak mu po zębie ścieka

Nikt nie zczaił żartu, a Krystian nie zczaił, że nikt nie zczaił

A Artur odpalił TV-ka

A tam jakieś showy, ktoś udaje se Magika

Artur zmienił kanał, a tam jakaś polityka

Cwele coś gadają, a Krystian tylko przełyka

Jak się trochę najadł, zaczął myśleć o rodzicach

Bo jego świadomość była między buraczkami, a kotletem

A tak czasem Krystian myśli, że przez fetę

Nieźle! Mama pyta - Krystian, jak pracujesz? Wszystko dobrze? Jak się czujesz?

Seria pytań, na które Krystian nie umiał odpowiedzieć

No bo żaden z nich nie zrozumie

Więc Krystian wymyślił, że dostał się na chirurgię

I się twardo tego kłamstwa utrzymuje

Mamo, mieliśmy pacjenta, przyszedł do nas z guzem

Dałem mu narkozę i wyciąłem tak jak umiem

Artur znał się i Krystiana topy czuje

A Krystian mija się z prawdą i odpowiedzieć nie umie

Ale w telewizji mówią coś o grupie

Która narkotyki rozprowadza duże, ilości koki

A Krystiana ojciec pyta go o pneumokoki

A Bożena go ucisza, no bo lubi wiadomości

A dzisiaj mówią coś o trupach

Bo zginęło czterech gości i jakaś dziewucha

Rozstrzelani, połamane kości

A inspektor Jacek opowiada coś o porachunkach

Że ci, co zginęli, to była jakaś grupa

Że ci, co strzelali, to była jakaś grupa

Że szukają prawdy, i dojdą po trupach

Ktoś tam do nich strzelał i kogo będą szukać

Krystian z buraczkami na rękawie, idzie do kibla, by się odlać

I nie obchodzi go nic

Matka coś gada, że niebezpiecznie jest, że mafia wszędzie

Wszędzie śmierć, Krystian zamyka się w kiblu, nie słyszy jej już

Krystian siura, wisi jego rura

Krystian sprawdza instagrama, bo obczaja go maniura

Wraca do pokoju, matka otwiera pakuna

Artur mówi - Jezu, Krystian coś ty przyniósł tutaj?!

Zioło! - odpowiada Krystian, się uśmiecha

I dodaje, że medyczne i pomoże, bo zna się na lekach

Matka ufa Krystianowi, bo to lekarz

Krystian ma ochotę sprawdzić jak to sieka

Opowiedział jak używać i zawinął w bleta

I pokazał mamie jak się jara kiepa

Artur nie dowierzał, ale ostatnia nadzieja

Była w Krystianie, który był lekarzem niby

Artur liczył, że Krystian nie chybił

Że rak ucieknie, jak Bożena przyćmi, liścia

Co jej przywiózł Krystian

Wiśta wio! Bo skunik płonie, że Artur nie wierzy

Bożena ciągnie machy jak narkoman Jerzy

Co kolegował się z Arturem, nim zmienili ścieżki

A teraz sam pokusił się o macha dla pocieszki

Nie palił dwadzieścia lat, więc dla niego buch jest jak pierwszy

Artur się dusi, a Krystian się cieszy

Bo to z jego marzeń numer pierwszy

By z rodzicami oczy zmęczyć, jakimś skunem

Wykręciłem taki numer - myśli Krystian

Bożena dawno nie widzi Artura

Szamka porwała, a Krystian dzieli towar

Artur mówi, że już starczy na pierwszy raz

A Krystian mówi - Tato, robię to dla mamy

Nie, już starczy! - Artur mówi do Krystiana

I spogląda, co Bożena robi, Bożena się głowi

A jej oczy wyleciały z orbit

Krystian żuję gumę orbit

Myśli - super ziomki moi starzy

Bożena po sześćdziesiątce, to się nie obrazi

Krystian myśli, dawno nie miał dni bez skazy

Już dzisiaj się chyba nic nie wydarzy

Pojadę na chatę, skopce się skunem i zapierdole browca

To jest dobra opcja - myślał Krystian

Już nawet Artur chce zapalić

Mówi - zjadłem koksa, śmieje się, w sumie nic nie rozumie

Cieszy go ta porcja, co Krystian zwija w lolka

Piękna pogoda, Krystian podchodzi do okna

Patrzy na staruszkę, wyprowadza mopsa

Bardzo ładny! - pomyślał, bardzo chciałby, pomyślał

Chwilę później wplątał w plany wbić się do schroniska

Uratować życie bezpańskiego psiska

Krystian wkręcił sobie, że to misja

A jak ma misję, to nie zatrzyma go nawet policja

Widzi gnojów, co czają się pod klatką jak szczury

Myśli - dobrze, że nie zaparkowałem tam fury

Krystian obczaja blachy i widzi, że jadą tajniaki

Myśli - boże, bym się napił, uzupełnił koki braki

A pod klatką zatrzymują się tajniaki

Bo zainteresowali ich chłopaki, co tam stali

Krystian obserwator, a wysiadł tajniak napakowany

I coś gada, wywód to nie lada

Bo chłopaki są zmieszani, zauważył Krystian

Ledwo spalił liścia, a tu jakaś schizka

Bo wydaje mu się, że chłopaki, co tam sprawdza ich policja

Są od Antka i to nie fikcja

No bo znał od dawna Aleksandra Torpedę i to prawda

Że z ziomalami czaili się na Krystiana

Coś poszło nie tak, bo Olek wyjął granat

Wyciągnął zawleczkę i spierdala, a za nim jego banda

Granat został obok samochodu ciuli

Jeden tajniak uciekł, a drugi nie zdążył wysiąść z fury

BUM! - grzmotło mocno, zadrgało okno

Wzdrygnął się Artur, i zaczął zbierać się tłum, ludzi w chuj

Rozjebana fura, obok trup, Krystian czuje luz

Ale doszło do niego, że ocalił go wóz

Policyjny, więc nie ma co czekać

Krystian żegna się z rodziną, no bo już pora uciekać

Zajechał na chatę, ściągnął buty i odpalił se karate

Oglądał jak kładzie się wrogów na matę

I wymyślił, że potrzebny jest karate Błażej

Więc wykręcił jego numer, i nie wiedząc co mówić, w sumie

Odebrał Błażej, Krystian mówi - siema Błażej, Wpadaj do garażu

Pokażę ci niezłą fazę, i rozłączył się nie czekając na odpowiedź

Ale wiedział, że przyjedzie ten Błażej ziomek

I pojechał do Krzycha, długo czekał na ten moment

Zanim dotarł Błażej ziomek, to ustawił z cegieł domek

Mówi mu - Błażej, nauczymy Cię karate

Będziesz rozpierdalał szczęki i wszystko to małym palcem

Będzie fajnie! Fajnie? - zapytał Błażej

Krystian myślał dłuższą chwilę, powiedział dokładnie

I odpalił mu poradnik na youtube

Mówi - Błażej, teraz ty tak trzaśniesz, będzie super

- Nie potrafię! Potrafisz - mówi Krystian

Obudź w sobie duszę wojownika, oczyść umysł i jak znika

Wszystko tak znikną te cegły, nie siłą twoich mięśni

A siłą ducha jebnij! Błażej mówi - Yiii, no dobra, spróbuję

Zamknął oczy i się skupił, ustawił ręce jak na poradniku

I przydupczył, ręka odbiła się od cegły

A Błażej zaniemówił, nagle zaczął płakać, że Krystian jest głupi

Że złamał rękę i go boli, a nie lubi jak go boli

A więc Krystian już mu mówi - Masz, Błażej trzysta złote

Napraw rękę, a jak naprawisz

To już wiem jak zrobić z Ciebie karatekę

A teraz mówi - idź, nara, to fala bracie

Chwilę posiedział, a tu już dwudziesta trzecia

I dzwoni domofon, wpada Krzychu najlepszy koleżka

Mówi mu, że dowiedział się, ze psy chcą ich dorwać

Krystian się przeraził i pojechał ukryć trochę zioła

Po drodze opowiedział, skąd wiedział o tym ziomal

Wiedział o tym, bo Basia mu powiedziała

Ona pracowała na komendzie i była wdrożona w policyjne plany

Więc ziomale od gibona wpadli do Bartka z piwnicy

Żeby zabrać wora, żeby zabrać go do Krzycha

Gdzie trzymali towar, już wychodzą

A na klatce Bartek złapał doła

Bo prowadził go policjant za palenie zioła

Wbili mu na chatę po godzinach pracy

Bardzo chcieli pozbyć się narkomańskich partaczy

Przeczekali i odjechali do Krzycha

W oplu trochę trzęsie, ale mniejszy przypał

Krystian przypomniał sobie schron bombowy

Albo jakiś inny, ale ważne, że był opuszczony

Planował wstawić tam drzwi i ukrywać zioło

To był kawałek w las wszedł, bez ludzi na około

Teraz już na chatę uderzyć w kimono

Ale najpierw na allegro zamówić kimono

I zapisać ziomka Błażeja na lekcje w Tokio

Myślał, że spoko, bo było spoko

Chwilę później już odleciał w kosmos

Około szóstej nad ranem, Krystian słyszy wibrowanie

Odbiera nokie, myśli - co jest grane?

To dzwoni Artur, mówi - stoję pod szpitalem

Przyjedź szybko, bo przywiozłem mamę

Krystian się ubiera i wychodzi

W między czasie Marcin pijany po osiedlu krąży

W ręce ma wyrzutnie rakiet, a więc coś mu ciąży

I odszedł dalej, miał wyjebane

Pijany i naćpany siły miał na spacer

Patrzy się przed siebie, widzi ścianę

Się rozgląda, a tam policyjny baner

Chuje jebane, w dupę kurwa! - pomyślał

Szybkim krokiem się oddalił i wbił w krzaczyska

Obejrzał wyrzutnie rakiet, myślał, że to brud

A to zdrapany lakier, przetarł palcem, ale bez skutku

W dłoni trzyma pocisk

Na którym napisał "Jebać kundlów, jebanych w dupę!"

I załadował i wycelował w komisariat

Marcin wariat się nie zawahał, tylko wyjebał pocisk rakietowy

Policjantom by nie przyszło to do głowy

Że Marcin z krzaków zaraz budę wypierdoli

I wypierdolił, pocisk przeciął trasę w moment

I uderzył z hukiem, policyjna ściana rozjebana, super! - pomyślał

Marcin, długo nie czekał, tylko pomyślał, że czas na chatę

A więc poszedł, już prawie doszedł, a tam radiowóz

Ale przejechał obok, no bo nie widzieli wrogów

W tym czasie Krystian pogadał z Arturem

I już rozumie, jego mama wczoraj spaliła za dużo chmurek

I w efekcie coś nie dobrze chyba z jej serduszkiem

Krystian nie wierzy, że zioło wycięło mu numer

No ale spoko, ogólnie to się poprawiło

A duszności to efekt przećpania marichuaniną

Krystian poczuł impuls, bo zobaczył wroga

Bo tam Emanuel z bandy Antka zatraca się w dialogach

Krystian przeładował w myślach, ale miał tylko kosę

A więc czekał mądrze, no i podsłuchał ich plany

Emanuel musi iść do kibla się wysrać, bo ma rozwolnienie

A Krystian pomyślał, że to dobry moment, więcej okazji nie będzie

Mam okazję go odjebać i nie skończyć na komendzie

Emanuel chyba w pracy był, bo ubrany kościelnie

A wydziaraną swastykę miał na klacie i nikt nie wie

Kiedyś Krystian widział jak Emanuel pieska

Od wtedy marzył, by go zabić, mówił, że to bestia

I odcięty od Artura, mówi mu - tato, czekaj

Bo ten ciągle z nim rozmawiał, a Krystian nie wiedział

Zapomniał o czym gadał, a Emanuel gada

Że musi iść do Pani Lali Blondi

A Krystian idzie za nim, myśli, by se wciągnąć koki

Odczekał chwilę, jak Emanuel zajął se kabinę

I wszedł do kibelka Krystian i wyporcjował se porządną nitę

Wciągnął na raz, jakby kto patrzył, bo Krystian lubi wozić się

Więc zawsze się kozaczył

Przetarł kinol i zaniuchał

Tak porządnie, jakby pierwszy raz złapał oddech

I wyjął kosę, już gotowy był do akcji

Kolumbijskie ostrze szeptało mu, żeby zabił

Więc Krystian z buta wjeżdża w kabinę koleżka

Emanuel zdezorientowany marszczy węża

Krystian go kąsa jak żmija dwadzieścia razy na minutę

Ostrze wbija się, a Krystian przekręca je i wyciąga

I powtarza, a Emanuel nie krzyczy, bo nie ma gardła

Krystian je poderżnął zanim zaczęła się ta akcja

W której on robi za kukłę, co Krystian chce zadźgać

Fajnie, chyba nie żyje - pomyślał koleżka Krystian

I wyszedł zostawiając na nim dwieście ran

Albo i trzysta, bo siekał długie minutiska

Fajnie, ale jest cała brudna

Krystian myśli - Kurwa, jadę na chatę przebiorę się kurwa!

No i pojechał i unikał Artura i Barbary

Napisał mu smsa, że ma ważne sprawy

Ale wróci, i żeby się czasem nie gniewali

Krystian odjechał, a w głowie już rodził plany



Prawo do milczenia, to wszystko co powiesz

Może zostać wykorzystane przeciwko tobie

Panie policjancie, czy pan wreszcie to zrozumie

Jest pan takim samym człowiekiem jak każdy w tłumie

W tłumie ludzi, którzy mają tutaj własne problemy

Panie policjancie, czy pan wreszcie to zrozumie

Że policja nie jest taka dobra

I my o tym wiemy

More by Rzabka

All Rzabka songs →