Depresja

from 5 (2016)
[Refren]

Ona wykańcza nas ona nie daje żyć

Ona gasi w nas blask ona budzi nasz krzyk
Ona zabiera coś ona daje nam nic

Bo ona to zło jej ofiarą nie chce być



[Zwrotka 1: Ryjek]

Nie wiadomo czego chce a co sam mam komu dać

Błąkam się w ciemności myśli które plują prosto w twarz

W jednej drużynie że szczęściem głowa nie chce grać

Obiad zimny który tylko toleruje blat

Łzy i śmiech plątają się tworząc zapytania znak

Czemu to dopadło mnie skoro tak jest wielki świat

Odwaga i strach trzymają się za ręce

Prowadzą mnie gdzie ból chce zmiażdżyć moje serce

Bronię siłą się w tabletce otumaniam się nią

Skoczyć ze sobą czym prędzej w śmierci znaleźć swój dom

Wokół siebie się kręce i spoglądam w ten krąg

Sięgam po ogień w butelce i wypijam go

Moje ciało tak mięknie i upadam na twarz

Jest mi teraz tak pięknie chce powtarzać ten stan

Swoich przyjaciół nie widzę a podobno ich mam

W ramce wisi ich zdjęcie tu na ścianie od lat

Wychodzę z twych myśli podaj rękę i wstań

Nie dam rady tam być z tobą choć bardzo bym chciał

Gdy ona jest przy tobie i odwiedza cię ciągle

Zawsze będę w oddali jak tło w polskim godle

Wspierać cię nie problem jednak problem jest ona

Więc oddaj mi mój skarb jakim jest moja żona



[Refren x2]

Ona wykańcza nas ona nie daje żyć

Ona gasi w nas blask ona budzi nasz krzyk

Ona zabiera coś ona daje nam nic

Bo ona to zło jej ofiarą nie chce być



[Zwrotka 2: Ostry]

Świat ci się nie kończy gdy zostawia cie dziewczyna

Życie leci dalej z biegiem lat się zapomina

Tak normalne i tak proste się to wydawało

Trudniej to zrozumieć gdy naprawdę się kochało

By opisać ból nie ma takich słów

Toniesz tak głęboko jak mariański rów

Znów dopada cię depresja

Od śmiechu po płacz spokój i agresja

Upadasz na twarz dopadają myśli chore

Jeśli ktoś ma mi pomóc to niech pomoc przyjdzie w porę

Gorycz w ustach wypełnione serce smutkiem

Znowu piję wódkę biorę zapas na odtrutkę

Budzę się pijany znowu leżę na podłodze

Wracać chcę z powrotem chociaż dopiero wychodzę

Promień słońca parzy kolejna noc bez snu

Z nosa leci krew czujesz się jak szczur

Nisko nad sedesem głowa zawieszona

Leci żółć i ta wódka niestrawiona

Godziny paliły dni życie zabijały

W takim właśnie stanie miesiące przemijały

Chcę mieć Alzheimera i pozbyć się tych myśli

Znów na nogi stanąć i wydostać się ze zgliszczy

Wiem że chcecie dobrze przyjaciele moi

Lecz ta dobra rada tej tęsknoty nie ukoi

Końca nie widziałem i życiem się brzydziłem

Trwało bardzo długo gdy się podnosiłem

Znów chcesz być sobą i odzyskać siłę

Bo wierzysz że wzmocni to co nie zabije



[Refren x2]

Ona wykańcza nas ona nie daje żyć

Ona gasi w nas blask ona budzi nasz krzyk

Ona zabiera coś ona daje nam nic

Bo ona to zło jej ofiarą nie chce być



[Tekst i adnotacje na Rap Genius Polska]

More from 5 (2016)

More by Ostry

All Ostry songs →