Lustro

from Verba Veritatis (2005)
[Verse 1: Ostry]

Niby ten sam człowiek, lecz inny wyraz twarzy

Na tym samym szlaku, a los się ciągle warzy
Pełen zdumienia przez wszystkie te lata

Jak czas z obcej osoby robi brata

A przyjaźń tak krucha jak ten stary chleb

Tysiące potknięć i miliony gleb

A tamte wpadki teraz bez znaczenia

Teraz nowe cele, teraz nowe pragnienia

A w lustrze już inna, inna osoba

Tą postać zmieniła nie jedna przeszkoda

I aby pokrywały się, czyny ze słowami

22 lata z tymi zasadami

Bo poza honorem nie mam nic innego

To kolejny krok w przód rapu śląskiego

I choć Ostry zawsze będą na mnie mówić

Nie ma co się okłamywać, nie ma co się łudzić

To już nie to samo co podstawowa szkoła

Czy technikum, średnia, czasu cofnąć się nie zdoła

Inne zachowanie po zdobytym doświadczeniu

Tak jak każdy inny tekst w tym samym pomieszczeniu

Tak szybko to minęło, że nie zdążyłem się obrócić

I czasami chciałbym do tych czasów wrócić



[Bridge: Magda Głuch]

Do tych czasów wrócić



[Chorus: Magda Głuch]

Na przestrzeni lat, całkiem inny ty

Nie powrócą już te wypłakane łzy

Z każdym rokiem lepiej znasz samego siebie

A lustro nie oszczędza, 100% w nim ciebie

To co nie zabija wciąż wzmacnia nas

A to co nas czeka pokaże czas...



[Verse 2: Mara]

Zapierdalają dni i mijają lata

Wśród swoich ksywa Mara

Nie jeden ma za brata

Z mojej mańki vice versa

Postawą to potwierdzam

Daje nam pod serca

Swoich nie przekręcam

Gdy z czystym sumieniem

Przed lustrem staje i pamięcią sięgam

Przed oczami zdarzeń księga

Lepsze, gorsze chwile się pamięta

Jaka będzie puenta kiedyś czas pokaże

Na czym wyjdę konkret, a na czym się sparzę

Z życia faktów nie wymaże

Tak jak kiedyś dzisiaj nadal marzę

Mam marzenia trochę inne

Lecz jakoś mniej dziecinne

Do wielu spraw przywykłem choć lekko nie poszło

Gdy codzienne sprawy skutecznie marzenia koszą

Bo trzeba brać ten kocioł, z bratem polać gorzoł

I pamięcią sięgnąć, niby tacy sami a zmian pełno

Kilka przyjaźni zwiędło

Chuj trafił, kilka numerów telefonów

Kilka adresów domów tez poszło w niepamięć

To człowiek, a nie życie tworzy zamęt

BEZIMIENNI AMEN



[Chorus: Magda Głuch]



[Verse 3: Ryjek]

W głębokiej puszczy ja sam jeden

Zaczajony chłopak musiał być za siebie pewien

Robił to co los dał, choć nie było można

I tak twarz groźna wciąż obserwowała

Jak w lustrze odbicia szybko się zmieniała

To jest moment jak człowiek się zmienia

Zarobiony przez lata teraz patrzy po kieszeniach

To kolejny temat na następnej stronie

Kiedyś było ciężko teraz sam się już obronie

Widzę-patrzę, patrzę-widzę, nie kłamie

Swoje odbicie w lustrze zmienia wygląd w niepamięć

Rozwijam się z wiekiem, jestem tym samym człowiekiem

Tylko więcej problemów i więcej przekleństw

Na to co jest, na to co było

Coś szczególnego w moim życiu się zmieniło

Zacieram ślady, choć ich zatrzeć nie umiem

że jestem teraz mądrzejszy tego nigdy nie zrozumiem

Tego pojąć się nie da, teraz mogę mieć wiele

A spotkała mnie bieda, na potomka potrzeba

Jak najwięcej żeby zawsze mój synek miał wolne ręce

Miał wolne ręce...



[Chorus: Magda Głuch] (x2)

More from Verba Veritatis (2005)

More by Ostry

All Ostry songs →