Magnum

from Naturalnie (2004)
Przez 22 lata wiodłem spokojne życie

Tak jak zwykły obywatel otoczony syfem

Czas na decyzję, bo chciałem, chociaż raz zagrać vabank
Czysta potrzeba uratować świat od zaraz

Zakładam płaszcz, wychodzę pod osłoną nocy

Ja samotny, te ulice, tylko kotom płoną oczy

Moje kroki, w oddali słyszę jakieś piski opon

Ja wiem, dokąd idę, a Ty ciągle myślisz, dokąd

Numer jeden, znałem ją od dziecka

Odwiedzała mój dom raczej rzadko, ale dobrze wiem gdzie mieszka

Tam na placu serca, gdzie tynk na ścianach pęka

Tylko ona jedna nie gra tutaj roli więźnia

Środek nocy, dosyć szybko rozgryzłem zamek

Apartament jak z bajek, pośrodku widzę jakąś damę

Jednym strzałem pozwoliłem jej na zawsze zasnąć

Jednym strzałem, właśnie tak odeszła zazdrość



[Refren]

Oni, poszukiwani martwi lub martwi

Zacznij się martwić, bo to nie są żarty

Żaden bujnej fantazji kiepski wymysł

Nie masz szans, to bez wyjścia jest labirynt



Jeszcze tej samej nocy w miejscu gdzie huczny bankiet się toczył

W wytwornej willi na cześć głupoty

Solenizantka robi spacer, na taras z drinkiem

I nie wiedziała, że ja jestem tuż zaraz obok na gzymsie

Z pełnym magazynkiem, znów ja i moje magnum

Kilkanaście milimetrów prawdy

I gdy mam już zasięg, tracę ją z pola widzenia na te kilka sekund

Po czym wraca z kolejną pełną szklanką w ręku

Dobrze znam tą twarz i tą kobietę

Ktoś z oddali krzyknął: Został podany deser

Ej, za późno na wysiłek skarbie, powiedz dobranoc

Jeden ruch, szybki ruch i już jestem tuż za nią

Ja, nocny anioł mógłbym zmienić imię na Arszenik

Z zimną krwią sięgam do kieszeni

Ulegam tej największej z wszelkich pokus

Za chwilę znikam zostawiając tylko zapach prochu



[Refren]



Do kolejnej z ofiar, pamięć cofa mnie jak szybki rewers

Tej nocy JA oznacza zbrodnia, jestem tym cieniem

Bez poszlak, bez śladów, choć mam papilarne linie

Moje odciski palców zna tylko ten cyngiel

Stanąłem przed budynkiem, mój cel był kilka pięter wyżej

Ciemne ulice i uczucie: Jestem bliżej

Do windy, na mojej drodze portier

Szybka reakcja, będzie miał wycieczkę plastikowym workiem

Dalej, serce wciąż tłoczy adrenalinę

Czuję każdą żyłę, za chwilę otwieram gabinet

Jej wzrok jak sztylet przebija półmrok

Zabić nienawiść, zabić zanim znów kogoś strawi

Ona i jej piekielnie dzikie to imperium

To cel mój, bez wahania wsadzam w nią sześć kul

Żegnaj laleczko rzucam i wybiegam na korytarz

Znów znikam, nad miastem zaczynało świtać





[Refren]

More from Naturalnie (2004)

More by Te-Tris

All Te-Tris songs →