Mr Cobain, worms don’t leave the apple

تو رو با خطای ساده میکشم
درست شبیه خودم
درست شبیه دنیام

کرما سیبو ول نمیکنن
منم که کرما رو نمیخورم
دیگه پیر شدیم کنار هم

یه عالمه چشمات آبی بودن یه روز
امیدوارم آبی باشن هنوز

زمان همه چی رو عوض کرده
اون چمن زاری که ترکش کردی
حالا یه حجم خالی و سرده

اون همه روزا و شادی
اون رنگایی که یادش دادی
همه رو فراموش کرده

دیگه عادت کردن
به این تنهایی
به یه آسمون
بدون پرنده هایی
که میرن با تو، تو، تو