Próg
Raz przyszła nocą w zamieć
Chrzęst śniegu spod butów jej brzmiał jak muzyka
On struty przez strach
Ona stara jak zima
Chrzęst śniegu spod butów jej brzmiał jak muzyka
On struty przez strach
Ona stara jak zima
Od siedmiu lat w tym bagnie, a końca nie widać
Tańczą dwa cienie przy świecy, w izbie konfesja, a czarna ma moc spowiednika
To tu! Grób, komora, a tam nikt
To on! Truchło, papieros i kawa, i ona
Odraza!
Odraza przychodzi po więcej
Odraza wciąż więcej wymaga!
Tańczą dwa cienie przy świecy, w izbie konfesja, a czarna ma moc spowiednika
To tu! Grób, komora, a tam nikt
To on! Truchło, papieros i kawa, i ona
Odraza!
Odraza przychodzi po więcej
Odraza wciąż więcej wymaga!