Koniec

Powiedz wdzięczna kobzo moja

U mnie lico - duma twoja

Cóż może być piękniejszego
Nad człowieka rycerskiego?



Husarz zasie w mocnej zbroi

Warownym obozem stoi

Który po sytym obiedzie

Straż zarazem swą zawiedzie



Pod świętym chorągwiami

Głośny trąbom i bębnami

Bieży pochylony lasem

Dla sławy dla zysku czasem



Idzie żołnierz borem lasem

Przymierając z głodu czasem

Suknia na nim nie blakuje

Wiatr przez dziury przelatuje

Trzeba by go poratować

Soli jemu nie żałować



Powiedz wdzięczna kobzo moja

U mnie lico - duma twoja

Aż ktoś znowu zacznie myśleć

Żeby mną se mordę wytrzeć



Czuwaj!

More from Powstanie Warszawskie (2005)

More by Lao Che

All Lao Che songs →