Wiedźma

from Gusła (2002)
”Paszeko, w imieniu prawa rozkazuję ci mówić… nksufhdnxlwwąo“



Kędy spojrzysz puszcza, ciemnej kniei ostępy, mateczniki, moczary
Oczerety, strugi nurty sine. Tam przeto w roztoce, nad ruczajem

Można ją było obaczyć. O siedem wiorst ode wsi, w kurnej chacie

Na przyzbie, z krukiem na ramieniu, z basiorem i lagą u boku

W kir odziana, pod kadzią iskrę nieci, o miesiącu napar warzy

To - blekot, szalej, jemioła, piołun, szkarłatne ropuchy

Lubczyk, mlecz, zaskrońce, sadło niedźwiedzie, własną ślinę

Wszystko to strawione ziołem rozmaitem… obłokiem pary chatę wypełnia

Gdy przy barci kto z kmieciów ją czasem obaczył, ano - Sława Bohu -

Rzekł, po czem pluł, pluł po trzykroć przez ramię i krzyż w powietrzu

Znaczył, jako powtarza, a, stwórca mu wszelaki, by w gacka, czy w inne monstrum rozmaite

Oblec się nie mogła… I nie wiedzieć - czemu tak? Bo każden

Wiedział, że choć w samotni żyła, przecie poczciwem człekiem była...



Kto w Boha wiryt spasajte, hospodyn pomiłujte

/Kto w Boga wierzy ratujcie, Panie, zmiłuj się./

Kto w Boha wiryt spasajte, hospodyn pomiłujte

/Kto w Boga wierzy ratujcie, Panie, zmiłuj się./



Temczasem na skurcz rodny częstokroć wzywana, by połóg odebrać, bo za akuszerkę brana póty, póki razem jednym na jej ręce łono kmieciowe chłodnego

Płodu nie wydało. Tedy wiedźmą! okrzyknięta, a dowodów - bez liku. Przeto

Onegdaj widziano ją na mietle, na wierch Łysej Góry ulatującą, gdzie przecie

"śluby Kozłu dała". "Dzieciobójczyni siarką cuchła! Pewnikiem konkubina Diabła

Z Kusym w sromę padła!", "To Dziwożona! To Strzyga!" - w szynku powiadano. I nie

Wiedzieć - czemu tak? Bo każden, każden wiedział, że choć w samotni żyła

Przecie człowiekiem prawym była. Temczasem Cerkiew egzorcyzm już odprawiła

Ciżba jednako zawrzała: "Na stos! Na Stos!" Jeszcze kur nie zapiał, a już

Język ognia jej ciało lizał pod wszy ludzkiej rechot, jeno lelek z

Puszczykiem w kniei łzy roniły, szlochowi zacnej akuszerki wtór dając

Gdy temczasem ogień, stygmaty i nimb na ciele “wiedźmy” wymalował, a wtenczas gorzki

Człekowstręt tryskał z jej ust



Konkubino Diabła, niechaj ogień strawi grzechy twoje!



Dalibóg, przeklęta wy czerń!

Dalibóg, przeklęta wy czerń!

Dalibóg, przeklęta wy czerń!

Dalibóg, przeklęta wy czerń!

A ja gore!

Gore!

(A ja...) Gore!

Gore...!



Bute prokleni Lachy…!!!!!!!!!!!!!!!

/Bądźcie przeklęci./

More from Gusła (2002)

More by Lao Che

All Lao Che songs →