Emigranci
Papieros parzy w dłoń i budzi żal
Na peronie siedzę sam
Oglądam sterty tych starych zdjęć, ten peron dobrze mnie już zna
Pociąg zabiera, co dzień, bliską twarz
Tutaj tłoczą się, tu mówią tam to jest życie i czar
Tu się handluje ojczyzną co dnia
Na peronie siedzę sam
Oglądam sterty tych starych zdjęć, ten peron dobrze mnie już zna
Pociąg zabiera, co dzień, bliską twarz
Tutaj tłoczą się, tu mówią tam to jest życie i czar
Tu się handluje ojczyzną co dnia
Za każdy nędzny grosz, jak za srebrników garść
Sprzedajecie nas, gotowi w dupę z butami wejść
Kiedy zachodni wieje wiatr, jedziecie tam
Z nadzieją w lepszy czas
I choć wam plują w twarz, w niepamięć idą krwawiące krzywdy
Zniewagi od lat
Już prawie wiem jak mam to znieść
Choć tu co miesiąc, co tydzień pociąg
Przez te dwa słowa "trzymaj się"
Ja stoję i myślę żebyś zdechł
Wstyd, wstyd, wstyd
Jak długo jeszcze to ma trwać
Zanim ostatni z was, usłyszy precz i posłucha tych słów
I jeszcze raz za siebie spójrz
Myśl tak jak ja, że kiedyś przyjdzie myśl
By znienawidzić obcy świt
Tymczasem nie rób głupich min
Gdy mówię "Polska" i że warto tu żyć
Sprzedajecie nas, gotowi w dupę z butami wejść
Kiedy zachodni wieje wiatr, jedziecie tam
Z nadzieją w lepszy czas
I choć wam plują w twarz, w niepamięć idą krwawiące krzywdy
Zniewagi od lat
Już prawie wiem jak mam to znieść
Choć tu co miesiąc, co tydzień pociąg
Przez te dwa słowa "trzymaj się"
Ja stoję i myślę żebyś zdechł
Wstyd, wstyd, wstyd
Jak długo jeszcze to ma trwać
Zanim ostatni z was, usłyszy precz i posłucha tych słów
I jeszcze raz za siebie spójrz
Myśl tak jak ja, że kiedyś przyjdzie myśl
By znienawidzić obcy świt
Tymczasem nie rób głupich min
Gdy mówię "Polska" i że warto tu żyć