Teraz choć tutaj Ciebie nie ma
Wiatr wieje w stronę minionych dni
Chwil, które były najważniejsze
Chwil, które niosły ze sobą pogrom żydowskiej krwi
Pogrom żydowskiej krwi!

Zdradzony wśród tak wielu ludzi
Którzy bez wiary dalej szli
Skazany na cierpienia duszy
Jak osaczony, samotny wilk

W Twoim oknie kraty nigdy już nie staną
Na Twoim grobie kwiaty, wzniesione przez niezłomnych
Pamięć to twarda skała, wśród Naszej Wspólnej Wiary
Wiary, która przetrwała w Nas po dzisiejsze czasy

Spandau jest wrogiem Tej Idei
Która głęboko siedzi w nas
To złe wspomnienie dla żołnierzy
Których przyjaciel skonał na tle więziennych ścian
Na tle więziennych ścian!

A teraz stoisz tuż przy armii
Która przywróci poprzedni ład
I krokiem dumnym pójdziesz z nami
By Rasa, Krew i Ziemia niezmienne mogły trwać