Videogame

from Zeitgeist. (2014)
[Verse 1]

Miałem już nie pisać o tym jak Smarki

Co do życia, to sorry jak Smarki
Ja znam tych, co przejebali "Exit Gate"

Na sam szczyt jechali, a się spieprzył sen

Kiedyś wiem, no, skoczę w ten basen na dyńkę

Wiem, że chcesz, ziom, usunąć drabinkę

Upierdolić przy łbie, ej, patrzeć czy oddycham, typie

To nie dziwne, kto nie zna - hipokryta

Się trzęsę - delira - jak pierdolony pad

Nie trzęsie się chyba, pierdolony, padł

Pierdolony kac kłuje, rwie głowa

Wiszę se i obserwuję #hangover

Nie poznasz, a gadaliśmy lata temu

Wiesz, morda, tak na granicy trzymam dzień

Gdzie ona? Mówiłeś, że na lata tlenu

Wam wystarczy, a skasowała save



[Verse 2]

Miałem już nie pisać o tym jak Smarki

Ale wybacz - taki świat, że ma kaprys

Gdzie na słabych dziś mówią wprost "fest gówno"

Świat piranii, co zjadłyby swe gówno

Nierówno to pod sufitem mają wszyscy

Gdzie dupsko liczy się tylko swoje

Wiesz, kurwo, w to życie grają wszyscy

Nie muszą, ale grają nieświadomie

To ma boleć, a że sam nie umiesz? To ludzkie

Co, matole? Wiem, że chciałbyś znaleźć solucję

To za trudne i chciałbyś dostać bonus, typie

BGC to jedyny jaki dało życie

Grają wszystkie - te młodsze i te starsze

Grają sprytnie, że ziomek nie ogarniesz

Proszę, znajdź mnie i grajmy w to, słońce, dalej

To niełatwe i nie wiem, czy damy radę

More from Zeitgeist. (2014)

More by ​ejmatt

All ​ejmatt songs →