Insomnia
[SEL]
Ciemność zabiera mi klucz do snu jak za kare
Insomnia kreuje podróż, podróż
Łapie się na kurs - prosto w nieznane
Błądzę wyobraźnią wśród wypalonych mostów
Ciemność zabiera mi klucz do snu jak za kare
Insomnia kreuje podróż, podróż
Łapie się na kurs - prosto w nieznane
Błądzę wyobraźnią wśród wypalonych mostów
Przenikam przez miejsca, z tuszem na rękach
Tracę siłę (siłę, siłę)
Nie czuję kręgów to jak spacer przez cmentarz
Gdzie mój bilet? (bilet)
Czuje chwilami chwile, że pękam choć idę
I kompas kieruje na minę i widzę te wizję jak palą się chwile
Ze światem którego czasem nienawidze widzieć
Gdy wczuwam się w rolę a w życie, czasem aż nad (nad)
Próbuję odzyskać swoje a dostaje obrazki
Niedostępny abonent to głos na tej gdzie barwy sam tworzę
Gdzie w okół jest ciemno i brak
A skryte imperium którym przewodzę nie tylko jest w snach
[REAL]
Widzę ledwo na oczy i tracę barwy
Znowu słyszę te głosy jak pojebany
Chodzę w mieście nieżywych duchów
A czuję się w nim jak lalka voodo bo
Chyba nie ma mnie gdzie już ukłuć, co?
Chyba nie mam już żadnych uczuć bo
Każdy mój neuron urywa synapsy
Tak myśle o piekle i wolałbym tam być, ej
Moje życie to dekadentyzm
No bo widzę się na dnie gdy pale wersy
Może znowu tam spadam
Tu - stoje w ogniu mej twierdzy, a
Ta nadzieja to już jedynie pył, tam
I się gubię no bo nie widze nic na oczy
Tak płynę do śmierci z charonem na łodzi
Czasem aż za - styks
Czuję w sobie że umieram tu na codzień
A mój każdy oddech to jak walka o tlen
Ja zawsze mówię coś o słowo za dużo
I kiedy milcze to jak cisza przed burzą
Opiody, midazolam no bo czuję ból
Pojebane wizje, ja to młody bóg
Ciernie na głowie i krzyże na plecach
Tak mijają chwile na które nie czekam
Tracę siłę (siłę, siłę)
Nie czuję kręgów to jak spacer przez cmentarz
Gdzie mój bilet? (bilet)
Czuje chwilami chwile, że pękam choć idę
I kompas kieruje na minę i widzę te wizję jak palą się chwile
Ze światem którego czasem nienawidze widzieć
Gdy wczuwam się w rolę a w życie, czasem aż nad (nad)
Próbuję odzyskać swoje a dostaje obrazki
Niedostępny abonent to głos na tej gdzie barwy sam tworzę
Gdzie w okół jest ciemno i brak
A skryte imperium którym przewodzę nie tylko jest w snach
[REAL]
Widzę ledwo na oczy i tracę barwy
Znowu słyszę te głosy jak pojebany
Chodzę w mieście nieżywych duchów
A czuję się w nim jak lalka voodo bo
Chyba nie ma mnie gdzie już ukłuć, co?
Chyba nie mam już żadnych uczuć bo
Każdy mój neuron urywa synapsy
Tak myśle o piekle i wolałbym tam być, ej
Moje życie to dekadentyzm
No bo widzę się na dnie gdy pale wersy
Może znowu tam spadam
Tu - stoje w ogniu mej twierdzy, a
Ta nadzieja to już jedynie pył, tam
I się gubię no bo nie widze nic na oczy
Tak płynę do śmierci z charonem na łodzi
Czasem aż za - styks
Czuję w sobie że umieram tu na codzień
A mój każdy oddech to jak walka o tlen
Ja zawsze mówię coś o słowo za dużo
I kiedy milcze to jak cisza przed burzą
Opiody, midazolam no bo czuję ból
Pojebane wizje, ja to młody bóg
Ciernie na głowie i krzyże na plecach
Tak mijają chwile na które nie czekam