ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง (starlost.)

เคยได้ยินนิทานเรื่องหนึ่ง
พูดถึงดวงดาวที่อยู่แสนไกล
ว่าเราจะได้พบใคร สักคนที่ใจยังคิดถึง
นานแล้วที่ไม่ได้เจอ เธอยังจำฉันได้หรือเปล่า
ยังคงเป็นคนเดิม ยังงดงามอยู่เหมือนเดิม
เหมือนวันเก่านั้น

ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเอง
และบางครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา

เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร
สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่
เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน
ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล
หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม
ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ

ข้อความที่เธอเคยส่ง บางครั้งฉันไม่ได้ตอบไป
เธอยังรอใช่ไหม ขอโทษที่ทำให้ต้องรอ
สิ่งของที่เธอพร่ำบ่น อีกครั้งที่ฉันทำหล่นหาย
แต่ต่างกันตรงสุดท้าย วันนี้ฉันไม่มีทางค้นเจอ

ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเอง
และทุกครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา

เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร
สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่
เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน
ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล
หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม
ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ

ฉันไม่เคยจะเสียใจที่ได้บอกรักไป
แต่บางครั้งฉันนั้นยังกลับเสียดายที่มันอาจดูน้อยไป
หากในวันนั้นไม่มีเธอข้างกัน ฉันคงยืนไม่ไหว
แม้ในวันนี้ไม่มีเธอข้างกาย
เธอคงอยากเห็นฉันอยู่ให้ไหว

เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร
สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่
เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน
ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล
หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม
ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ
ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง
ฉันไม่เคยเลย