Dallas

from OPEN24H EP (2016)
Jakby nie pozmieniał tutaj czas nas

Widzę się z moimi ludźmi gdzieś na dachu w Dallas

Tutaj nie zależy nic od farta
Czekam aż bramka kariery zostanie otwarta

A więcej nie mogę zrobić nic, idę tylko tam gdzie ciągnie mnie mój zmysł, i tyle mam

Każdy szuka swojej drogi, ale póki nie zrozumiesz pasji, Wszystko będzie puste jak ten dom ze szkła

Jebie mnie ta kodeina, spirte

Daj Dom Perignon, to jak złoty strzał

NIe mam złota na zębach, może złote serce

Móglbym dawno już to rzucić, ale wole bezkres

Nie chodzi by zrobić hajs tutaj byle jak

A z honorem i sumieniem, bez noszenia szmat

I znoszenia czyichś wad, oportunizm to jest rak

I jak widzę takich ludzi serce bije prędzej

Omijam napięcie bo idę pod prąd

Ufam temu co kieruje gdzieś tam we mnie

To jak chip wbity nie wiadomo skąd

Nie uważam go za insekt, a za dobrą premię



Ref

Nasze chęci tutaj stale omijają zło

Chociaż nimi jest wybudowane piekło

A ten głos sumienia mówi mi ze wszystkich stron

Tylko ty jesteś jedną rzeczą pewną





Każdy dzień jest jak prywatny level next

Demony przeszłości już zostały w RPG

Czego więcej chcę? Na sam dźwięk niektórych słów

Jakiś random powie lepiej się za pracę weź

Pieprzę ich, robię swoje no bo ciągle wierze w sny

Oni wierzą we mnie, tylko taki mnie obchodzi deal

Możesz sobie gdybać, co na moim miejscu zrobiłbyś

By za wszelką cenę wejść na szczyt, i przed siebie iść

Wjeżdża mi to na banie, w grę nie wchodzi latanie

Ona jest za ciężka od pomysłów, to już wyzwanie

Mnie nie ogranicza motyw to nie widok Nokii

Lubię te dni kończyć batem, potem chwilą rozkmin

More from OPEN24H EP (2016)

More by Zey

All Zey songs →