Tipota Den Pai Hameno

Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή
Τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πλερωμή

Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
Μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε

Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί

Ποτέ δε λες η μοίρα πως σε αδίκησε
Μα μόνο η ιστορία αλλιώς σου μίλησε

Σκυφτός στα καφενεία, στους δρόμους σκεφτικός
Μα χτες μες στην πορεία περνούσες γελαστός

Τίποτα δεν πάει χαμένο

Τίποτα δεν πάει χαμένο