Κάτω απ' τα σύννεφα τις περασμένες ώρες
Ο ουρανός είναι κατάμαυρος κι εγώ μόνος κοιτάω τ' αστέρια
Έχω τα ρούχα και το σπίτι καθαρό και έχω πλυθεί
Μα ακόμα έχω λερωμένα χέρια
Τώρα χειροκροτάει ο κόσμος στη σκηνή
Μα στην αρχή ήτανε βρομοδουλειές και νταλαβέρια
Κι εσύ ποτέ δε με κατάλαβες
Αν δεν ήμουν έτσι δε θα γινόταν όλο αυτό για μένα
Για μένα, για μένα, για μένα
Όλα αυτά για μένα, για μένα, για μένα
Τα κομμάτια classics σαν το benz που οδηγάω
Έχω designer sneakers, προτιμάω τα Asics
Χαμηλό προφίλ, Keanu Reeves type shit
Διάλεξα το κόκκινο χάπι, βγήκα απ' το Matrix
Οι μπάτσοι ψάχνουνε να βρουν στοιχεία να με δέσουν
Βγαίνω απ' το σπίτι και βάζω στην τσάντα όσα χωρέσουν
Ζητάω 7.000 άμα με καλέσουν
Ξοδεύω τα λεφτά μου σα να μη μ' αρέσουν
Εκτός από Armani, πες τι ξέρεις από εμπόριο
Τι ξέρεις από Land Rover στην παραμεθόριο
Τώρα είμαστε καλά αλλά βγήκα απ' το περιθώριο
Η κάρτα της Εθνικής Τράπεζας δεν έχει όριο
Το σπίτι μου είναι πελώριο, ζω σαν τον μεγιστάνα
Είμαι πολύ ψηλά, αλήθεια δεν έχω πιει μαριχουάνα
Αγαπάω τη γυναίκα μα πρώτα βάζω τη μάνα
Πήρα δεύτερο σκάφος, το ονόμασα κι αυτό Μαριάννα
Κάτω απ' τα σύννεφα τις περασμένες ώρες
Ο ουρανός είναι κατάμαυρος κι εγώ μόνος κοιτάω τ' αστέρια
Έχω τα ρούχα και το σπίτι καθαρό και έχω πλυθεί
Μα ακόμα έχω λερωμένα χέρια
Τώρα χειροκροτάει ο κόσμος στη σκηνή
Μα στην αρχή ήτανε βρομοδουλειές και νταλαβέρια
Κι εσύ ποτέ δε με κατάλαβες
Αν δεν ήμουν έτσι δε θα γινόταν όλο αυτό για μένα
Για μένα, για μένα, για μένα
Όλα αυτά για μένα, για μένα, για μένα
Ψάχνω τι είναι τώρα γάμα το τι ήταν
Πίνω ένα ποτήρι για όλα όσα χάθηκαν
Προσεύχομαι πολύ όσο κοιτάζω το σύμπαν
Έγινα η φωνή για όλους όσους δεν είχαν
Και είμαι τόσο αληθινός, αυτό είναι γεγονός
Είσαι μες στα charts με fake streams, θέλεις expose
Tour το καλοκαίρι με το team, 55 shows
Δεν υπάρχει ανταγωνισμός με την K-Rose
Ήμουν ένα έγκλημα μακριά απ' τη φυλακή
Μία στραβοτιμονιά στην εθνική απ' τη μετωπική
Δύο ποτήρια hennessy πριν γίνουμε αλκοολικοί
Και δυο τετράγωνα δίπλα απ' το φυσιολογικοί
Έχω μια διαταραχή, είναι διπολική
Ήμουν μια κλωστή από την ψυχιατρική
Μεγάλωσα να μάθω, ότι η ζωή είναι δανεική
Βρήκα τον εαυτό μου μες στο booth και τη μουσική
Κάτω απ' τα σύννεφα τις περασμένες ώρες
Ο ουρανός είναι κατάμαυρος κι εγώ μόνος κοιτάω τ' αστέρια
Έχω τα ρούχα και το σπίτι καθαρό και έχω πλυθεί
Μα ακόμα έχω λερωμένα χέρια
Τώρα χειροκροτάει ο κόσμος στη σκηνή
Μα στην αρχή ήτανε βρομοδουλειές και νταλαβέρια
Κι εσύ ποτέ δε με κατάλαβες
Αν δεν ήμουν έτσι δε θα γινόταν όλο αυτό για μένα
Για μένα, για μένα, για μένα
Όλα αυτά για μένα, για μένα, για μένα