Mrok

from Przedsmak (2007)
[Intro]

To ten mrok, znasz go dobrze

Widzisz go, gdy patrzysz ludziom w oczy
To teraz spójrz w lustro pomyśl o sobie

O ludziach z przeszłości, których zostawiłeś tam mimo woli

Tak bywa, takie jest życie



[Zwrotka 1]

Ile razy pytałeś siebie samego o to

Ile jeszcze znieść, jak przerwać ten krwotok

Po co kroczyć w przód, może warto się cofnąć

Może czekać na cud, może to wszystko popchnąć

W dół i niech zginie w przepaści naszych snów

Wszystko, co płynie, dobrze zna swój nurt

I nie winię już tych, co przeszli obojętnie

W pantomimie dusz, każdy zna swoje miejsce

W szeregu, wśród reguł biegu, jeden szczegół

Tkwi z tamtych dni, gdy czas był mało ważny

To ta wolność i spadające gwiazdy

Teraz ty spójrz w lustro, ustąp miejsca wizjom

Niech poniosą cię i poczuj mroku bliskość

To wysypisko spraw, które porzuciłeś

Pierdoląc te chwile, w których mogłeś wybierać

Pomyśl, ile z nich ma wpływ na to, jak jest teraz



[Refren]

To ten mrok, co za nami się snuje

Idąc krok w krok wspomnienia kumuluje

Jest wśród nas, czujesz? Jest tutaj obok

Teraz spójrz w lustro i bądź sam ze sobą

To ten mrok, co wywołał pragnień wiatry

Przypomniał sprawy, których już nie załatwisz

Zostali ludzie, a raczej Ich skrawki

Mrok żyje w nas, poczuj go i zaśnij



[Zwrotka 2]

To kurz na płytach i zżółknięte kartki

Urywki z życia i krajobraz walki

Daj mi tą wiarę, gdy w mroku błądzę

Szczerze nie sądzę, by tak było mądrze

I skądże, to kulminacje w matrycy połączeń

Ojcze, ty wiesz, że nie wszystko było dobrze

Wciąż w mroku krążę, wpatrzony w lustro

Samobójstwo, ja nie żyję na próżno

Czuj to w tym tekście, gdziekolwiek jesteś

Gdziekolwiek twe miejsce, wiem, kręte te bieżnie

Bezsens uzależnień, wciąż twarz blednie

Gdy myślę o tym i wciąż się poddaję

Gdy prawdy dotyk, jak cios, ból zadaje

A dróg rozstaje nie są już tak proste

Wbite ostrze i nikt nas nie ostrzegł

A w sercu nas wszystkich na strzępy los drze



[Refren]

To ten mrok, co za nami się snuje

Idąc krok w krok wspomnienia kumuluje

Jest wśród nas, czujesz? Jest tutaj obok

Teraz spójrz w lustro i bądź sam ze sobą

To ten mrok, co wywołał pragnień wiatry

Przypomniał sprawy, których już nie załatwisz

Zostali ludzie, a raczej Ich skrawki

Mrok żyje w nas, poczuj go i zaśnij

More from Przedsmak (2007)

More by Skor

All Skor songs →