Ku tobie

from Nibylandia (2001)
[Zwrotka 1: Śliwka Tuitam]

Raz po raz, dzień za dniem, rok po roku

Ucieka czas, a ja wciąż twórcą hip-hopu
Wciąż tworzę rymy, klejąc wyraz wyrazem

Łącząc wyraz z przekazem, nawijając wciąż do bitu

Składając zdanie mam naturalne spoiwo

Dodatek kitu, kojarzą tylko ze straconym

Jedno już wiem, posłuchaj trochę bitu

Rymuj do niego [?] mi tu

To mi tak od paru lat, liryczne culi culum

Tak od wielu lat uczę się ciągle

Jedno już wiem na pewno

Bez żadnych wątpliwości

Nikt na świecie (nikt) nie przetrwa w samotności

Mówisz "potrafię żyć"

Myślę to setki (?) obficie

Z każdym kolejnym dniem uczę się nowych rzeczy

Poznaję strony dobre, poznaję również złe

Tak od wielu lat patrzę na świat oczami wyobraźni

Jak w śnie na jawie, tak w formie baśni

Zaśnij a ujrzysz świat fantazji, 1000 jednej nocy

Chyba mniej więcej tyle, bo Ego to istne perpetuum mobile

Tyle o ile byłoby wielkim nietaktem

Jestem więc pewien, co niemożliwe stało się faktem

Ja uwierzyłem, wy uwierzycie

Ja składam hołd ku Tobie życie



[Refren: Swift]

Atramentu pióra chcę zostawić ślad po sobie

Nie szybuję jak ptak, gdy będę w chmurach

Ku pamięci tłumu w słowach widziana duma

Nie zniknie jak łuna bo wiem, gdy będę miał odchodzić

Nie będę drgał jak struna

Ku twórczości mej słowa twe

A w sercu niech błyszczy duma

Nie jedna struga gorzkiej łzy nie wyschnie, wciąż kapie

Słowa prawdy kruche serce niech łapie

Wśród szarych bloków jeden tam gdzie mój Eden



[Zwrotka 2: Śliwka Tuitam]

Ty fenomenem, ty natchnieniem

Ewenementem niczym biały kruk

Który z dala od przyziemnej chałtury ponad chmury

Wzbija i blask słońca swoim blaskiem niczym strzała Kupidyna przebija

Dosiewająca barwo ja wielbię cię kwiatem lecz

Byłoby nietaktem, byłoby niesmakiem

Gdybym nie napomniał jakim kwiatem cię wielbię

Kwiatem, który zrodziło me serce

To niczym pocałunek, gdy twe usta pełne

Najszlachetniejszego kruszcu barwne

Niczym konfetti pełne lukru

Mieniące się to uczucie miłości to niepewności lecz

Pełne szczerości i namiętności, to blaski Wenus

W tobie uwiecznione, atrybuty bogini

I tłumy zauroczone, ja uwiecznię cię

W ego hip-hop i dalej poezja słowa wiąże

Ja do najwybitniejszych wieszczy nawiążę

Ty jako natchnienie, ja jako wielbiący twe wdzięki

Do nich dołączę (łącze)

Do nich dołączę (łącze)

Do nich dołączę (łącze)



[Refren: Swift]

Atramentu pióra chcę zostawić ślad po sobie

Nie szybuję jak ptak, gdy będę w chmurach

Ku pamięci tłumu słowa, widziana duma

Nie zniknie jak łuna bo wiem, gdy będę miał odchodzić

Nie będę drgał jak struna

Ku twórczości mej słowa twe

A w sercu niech błyszczy duma

Nie jedna struga gorzkiej łzy nie wyschnie, wciąż kapie

Słowa prawdy kruche serce niech łapie

Wśród szarych bloków jeden tam gdzie mój Eden



[Zwrotka 3: Śliwka Tuitam]

Ku tobie w dzisiejszej dobie, ja uwielbiam wszystko

Co wszystkim jest w tobie

I choć niewiasta i tylko igieł z głowy wyrasta

I choć zielono w głowie ja składam hołd ku twej osobie

Do opiewania twej anielskiej urody

Nie zapożyczam ni grama wymowy

Słowne zasoby niczym potencji twórczej obszar niejałowy

Więc kontynuuje me wielbiące cię posłowie

Na czym stanąłem, bym się nie pomylił

Przypominasz mi już królową motyli

Twój obraz pastelowy, barwny przeogromnie

Ty jako dzieło przepiękne wiekopomne

Zadziwiasz i dajesz upust wyobraźni

Dajesz upust muzycznej fantazji

Bo hańbą byłoby się przed tobą zbłaźnić

Madonno przy tobie dusze, oczy i serce

Wszystkich amantów płoną

[Tekst i adnotacje na Rap Genius Polska]

More from Nibylandia (2001)

More by Swift

All Swift songs →