Nie potrafię przestać już nasty rok

Wtedy nikt, teraz każdy blok, patrzy na każdy krok mój

Niewiele ze mną wytrzymało od początku
Sukces, nie dość, że rodzi ci wrogów, zabiera ci ziomków

Patrzę w dół, bo gdy patrzę tu nie mam chwili na oddech

Dekadę temu nie miałem tu nic, grałem tylko za free, nawet nie za drobne

I niczego nie zapomnę, bo niosłem coś więcej niż problem do reszty

Pokolenie idiotów i klęski upada w moich oczach, gdy podnoszę pięści

I opuszczam wzrok nisko... choć wyżej co rok

Blisko nie stoi naprawdę nikt, dla niektórych jest tu zbyt ślisko

Kiedyś mogliśmy wszystko oddać, w zamian nie dostać nic

Pokaż mi tylko kierunek, daj mi oparcie i możemy iść

Przyjaźń tu to mit, ich słowa to nie zapewnienia

Budzisz się wśród hien i piw, każdy dzień wśród nich trochę cię tu zmienia

Gdybym miał wybierać, wybrałbym tą samą drogę teraz

Ten ból to ja, a noże w plecach to moje trofea

Oprócz hajsu czasem nie ma tu nic więcej

I musisz szukać powodów, żeby iść w to głębiej

A wiara ucieka nam stąd szybciej niż czas

Nie mamy skrzydeł, by latać, a czasem siły, by trwać



Dziś nie umiałbym zaufać komukolwiek z nich

Uwierzyć w cokolwiek, co miało nas tutaj nieść

Wszystko zabrał nam stres, hajs i spryt

A zamiast wspomnień leje się jad z tych ostatnich zdjęć

Nie umiem patrzeć wstecz tak, by nie czuć nic

I już nie wiem, czy to pierdolony hajs, żal czy śmieć

Nie po to tyle przyszło mi tu być

Chcę poczuć to jak wtedy – chcę widzieć cel



Nie wiem, czy wiesz, jak to jest poznać kogoś, kto

Parę lat wcześniej jednym słowem wepchnął cię na ten właściwy tor

I wyciąga do ciebie dłoń, przez co zaczynasz głośniej grać

Parę lat później wiesz, że będziesz musiał sam to pchać

Szczyl i gówniarz, studio, ekipa, wytwórnia

Jeśli mocno wierzysz w słabe rzeczy, możesz tylko na siebie się wkurwiać

Kurwa, furia... Chujnia i zawiść ludzi uwspólnia

A nigdy nie pamiętasz o tym, gdy liczą ci wzloty zza ściany pospólstwa

Ustaw mniej wokalu, daj mi głośniej bit

Miało mnie tu nie być już, nie dotarł tu żaden z nich

I nikt nie będzie, kurwa, mówić mi, kto kim tu jest

Bo nie słyszeli o grze, gdy ja zaczynałem na jej dnie

Tlen i miejsce – coraz mniej ich jest, im wyżej jesteś

I nawet nie wiesz, kiedy zaczynasz tracić serce do gry

A nie miał go wcześniej nikt tyle, co ty

Bo nie ma lżejszej rzeczy niż honor, cięższej niż cudze sny



Dziś nie umiałbym zaufać komukolwiek z nich

Uwierzyć w cokolwiek, co miało nas tutaj nieść

Wszystko zabrał nam stres, hajs i spryt

A zamiast wspomnień leje się jad z tych ostatnich zdjęć

Nie umiem patrzeć wstecz tak, by nie czuć nic

I już nie wiem, czy to pierdolony hajs, żal czy śmieć

Nie po to tyle przyszło mi tu być

Chcę poczuć to jak wtedy – chcę widzieć cel



[Tekst i adnotacje na Rap Genius Polska]

More from Ulice Bogów. Produkcja Fleczer (2015)

More by Miuosh

All Miuosh songs →