EVP

from TRUMNY EP (2017)
Inny level, szukam rozwiązań

Wstręt do wszystkich, a raczej nie chęć być jak oni

To sztuka być sobą
Pośród wszystkich twoich wyborów

Sztuką jest być sobą pośród wszystkich twoich klonów

Stoję w kręgu wiernych, komu?

Oczywiście że mnie

Nie mam ludzi w okół

Którzy przez moment zwątpili w to kim jestem

Albo w to kim chciałbym

Możesz wierzyć w moje słowa, albo i nie

Mijam ulice ciemne jak wasze sumienie

Patrze w wasze oczy, puste jak moje kieszenie

I gardzę waszym podejściem, bo to jest podziemie

Nie chcesz wiedzieć kim jestem, albo co musiałem przeżyć

Oczywiście muszę się zgodzić, są pewnie nie równości

W tym co słyszysz przez nośnik

Ale potraktuj to jak obce, niezidentyfikowane głosy

Tworząc nowy porządek, są rzeczy których nie pojmiesz



Jakieś 5 lat temu nagraliśmy fale dźwiękowe

Które w tobie drogi słuchaczu wzbudzą kontrowersje

Było z nami kilka osób, lekka najba

Nikt do końca nie mógł pojąc co usłyszał

Były to krótkie, słowa wykrzyczane w bólu

I nagle zacząłem wierzyć w voodoo

Byłem pod presją że mógłbym nawet uwierzyć w Cthulhu

I pierdoliłem racjonalizm jak pierdolonych samobójców

Krótko, jak masz pannę bierz ją na smycz

Bo te kurwy tak szybko uczą się gryźć

Ta liryka płaci za wszystko

Przecież płacę za siebie, ja i moje nazwisko

Bawie się fetą i odpowiadam kurwo za pancze

Jak masz rozum to sięgniesz po kartkę

Sięgam po proszki po dragi

Po książki po szmaty

Jestem zepsuty w środku

Jak Polskie 3 dekady

Pokaż mi palcem, Polskie bragga

Jestem zamachowcem, wśród milczących owiec, szarego stada

Mógłbym mówić ğihād ale nie wypada

Tak jak koran robię na ulicach BLAKA BLAKA BLAKA

Poruszam tematy grubsze, niż twoi Newsweekowe traperzy

I uwierz chciałbym w nich uwierzyć, to samo przeżyć

Ale siedzę z głową w książkach nosem w temacie

Czuje odór na kilometr sprzedajnej szmaty

Po dziś dzień, nie wiemy z czym nawiązaliśmy kontakt

Wpadam po raz tysięczny w ten sam temat doznań

I to pytanie, Czy istnieje życie po śmierci?

Ludzki umysł jest zazwyczaj ograniczeni i tępy?

Pytają skąd te wersy

To tylko szkic zdarzeń

Jadłbym ludzkie mięso

Jakby było to moralne

Wśród ludzkich przeżyć

Głębokich wdechów, dziwnych spojrzeń

Patrze na dystans krótki jak moje noże

I słyszę głosy

W którym dialog równa wszystko

Chciałbyś kogoś zabić?

Czy tak po porostu zniknąć?

Tak zwykle nie odpowiadam bo nie ma po co

Będę udawał że jeszcze jestem zdrowo chory

Ponoć dobry, rok odkąd właśnie robię zderzenie ze sceną

Za chwile udowodnią że mam coś wspólnego z antymaterią

Niewidoczny dla większości

Tylko dla tych co czują, lekki powiew świeżości

More from TRUMNY EP (2017)

More by ZET

All ZET songs →