Bong Da City (GRC)
Eδώ στα Mέρη μου
Πριν τα αστέρια να φοβούνται να λαμψουν πανω απ' το χάρτη
Γιατί ο θεός συνηθισε να ζει μες το σκοτάδι
Είδα αγάπη σαν μια σπίθα μέσα απο την στάχτη
Σαν εναν καρπό ζωής μέσα σε κάποιο αγκάθι
Κ' αφού στην έρημο του μίσους περπατάμε εντάξει
Φυσικο η Νελη να ταν μονο μια οφθαλμαπάτη
Άκου κατι, εκανα και έκανες λάθη
Εγώ όμως τα δέχτηκα εσύ τα κάνες πάθη
Όχι δεν πλημμύρισε η γη απο το σκότος
Απλα εκλεισες τα ματια σου νωρίς
Κ' έτσι ο δρόμος που ταν μια φορά κ' εναν καιρό εμφανής
Έμοιαζε με τούνελ χωρίς άκρες να πιαστεις
Ξέρω δεν φταις, ξέρω σου απαγαγανε τη σκέψη πως θα αντεξεις με τα ψέματα μου λες
Ειλικρινά
Έπεσε ομίχλη στα στενά μου
Ίσως για αυτο να σε χασα μέσα απ' την αγκαλιά μου

(εδώ στα μέρη μου οι δρόμοι έχουν ερημώσει
Ζόμπι που κρύβονται αφότου ξημερώσει
Κ' έχουν σκουριά επανω τους μετα την πτώση
Γιατί φοβήθηκαν να δουν το φως μην τους τυφλώσει
Πιάσε το χερι μου οι δρόμοι έχουν ερημώσει
Ζόμπι που κρύβονται αφότου ξημερώσει
Κ' έχουν σκουριά επανω τους μετα την πτώση
Γιατί φοβήθηκαν να δουν το φως μην τους τυφλώσει)x2

Σαν αυγοδαρτης σαν τον τόπο που ζω
Να κατασπάραξαν ανθρώπους και να άφησαν μόνο εικόνες κατασκόπους
Χωρίς την ψυχή τους, χωρις συναίσθημα, χωρις στόχους
Χωρις να χουν να χωρίσουν κάτι χωρίζουν το φως τους
Μόνο ταμπέλες, μονο ονόματα που σβήνουμε στο χρόνο σαν χρώματα απ' τις παλέτες
Δεν είναι θέμα τι βλέπεις όταν κοιμάσαι
Μα όταν ξυπνάς να μην συνεχίζεις να το φοβάσαι, (νιώθω!) οι τύψεις έχουν στήσει χορό γύρω απ' τη φλόγα που άναψε η ζήλια των ανθρώπων yo..!
Και χουν μονο στόχο να με κανουν να σ' απαρνηθω να μ' απαρνηθείς και ού το κάθε εξής, μέχρι ο
Πετεινός να λαλησει τρεις φορές θα σε κοιτώ κατάματα με τα χαρτιά μου ανοιχτά στον ουρανό
Τώρα τα σύννεφα μου παίζουνε κρυφτό
Κ' εχω τα ματια μου ανοιχτα ακόμη για να ονειρευτω

(εδώ στα μέρη μου οι δρόμοι έχουν ερημώσει
Ζόμπι που κρύβονται αφότου ξημερώσει
Κ' έχουν σκουριά επανω τους μετα την πτώση
Γιατί φοβήθηκαν να δουν το φως μην τους τυφλώσει
Πιάσε το χερι μου οι δρόμοι έχουν ερημώσει
Ζόμπι που κρύβονται αφότου ξημερώσει
Κ' έχουν σκουριά επανω τους μετα την πτώση
Γιατί φοβήθηκαν να δουν το φως μην τους τυφλώσει)x2