Implozja

from Epilog (2012)
Ukrywam się we mgle, a nocami piszę swój manifest

O tym, że jest ciągle źle, a na poprawę już nie liczę

Sam nie wiem czego chcę trudno zarządzać masą
Gdy szaleństwo człowieczeństwo zżera, jeszcze zapłacą



Najwyższą karę, ci co stworzyli tę poczwarę

Ta zżera szczęście i nadzieje, zanim na stałe

Stad odejdę, kabaret, zginie w ogniu, a w pale

Wizje mordu, dasz wiarę? Ten plan nie jest niewypałem



Nie pytaj na czym ma polegać wybór oponentów

Dobre firmy nie zdradzają nigdy swoich patentów

Zarząd siedzi w moich myślach, nawet nie muszę się zgadzać

Siedziba ,obłąkanie. Filia, koszmar sąsiada



Możesz sobie gadać i tak pierdolę psychoterapię

Udawane zrozumienie a kieszenie jedzą papier

I ciągle na bakier , odkąd sobie przypominam

Nie widziałem w lustrze więcej niż podłego skurwysyna





Kiedyś jeszcze zależało mi by znaleźć w was oparcie

Zło jak kleszcze powkręcało się w ciało i dziś na starcie

Każdego dnia karcę, i tak bardzo gardzę

Na wardze mam krew, słowem miażdżę jak walcem



Pogrozisz mi palcem ? weź się nie kompromituj

Przepraszam i dziękuję bo dostąpiłem zaszczytu

Rozmowy z tobą , to jakbym chlał u Świętej Trójcy

Patetyczne jak ten film o Dominiku samobójcy



Tutaj nikt nie ma willi, szofera i rodziców

Co są zawsze przychylni ,nie kupuję tego kitu

Miasto imputuję wściekłość prosto do tętnic

Jest ciasno i duszno, możemy się pomęczyć



Żeby stworzyć swój klan wiem może jestem chory

Ale mam świetny plan, ciemny jak długie wieczory

Wypędzimy te koszmary i zemścimy się na nich

Nasz hymn zostanie zagrany na dźwiękach z podrzynanych krtani



Rewolucyjny wrzask suchych z nienawiści gardeł

Prostopadle na głowy miecz tak wkurwionych na was spadnie

Przerobieni na demony, przez ten pojebany schemat

Zależności międzyludzkich , cywilizacji już nie ma



Tylko zgliszcza, a my lubimy żywić się popiołem

Społeczeństwo wyniszcza, chcę odebrać co moje

Mam głęboko gdzieś fakt, że stałem się chamem

Spoko mały stres , jest tylko przejebane



Bo napięcie ciągle wzrasta razem z temperaturą

Najpierw chcieli nas ugłaskać i karmili pustą bzdurą

Że mamy przyjaciól można na kogoś liczyć

Otwarte klatki , bestie biegną spuszczone ze smyczy



Żeby gryźć, zadawać ból, artyści strachu

Popatrz może sam na siebie, powiedz mi nie widzisz znaków?

Nie jesteś w niebie , ale zapomniałeś już jak płakać

Co oglądasz się na innych? czas rozpętać koniec świata

More from Epilog (2012)

More by 303

All 303 songs →