Astronomikon

from Tragikosmos (2017)
[Zwrotka 1/Intro]

Zwiedźmy kosmosy (z wiedźmy kosmosy)

Powiedzmy dosyć orbicie ziemskiej
W podróż wyruszmy (niech próżny nie próżni)

By w próżni zasiać nicości klęskę

Zostaw powietrze (niech nic już nie trze)

Przestań oddychać (nabrzmiewa cisza)

Oswobodź niepewność ze słowa chyba

Fraszki i treny z wątroby jednoryba

Odbierz oliwie jej sprawiedliwość

Dziąsłom ich tkliwość, a zębom wrażliwość

Wykonaj znak szóstym palcem u dłoni

I wetknij go w głąb trzeciej ze skroni

To boli!



[Zwrotka 2]

I niech nie stroni twa prawica od księżyca

Ale od słońca! Unikaj gorąca i światła

Bo tła świata to pułapka, w pół matka

Tych co zawiedli w oburącz przypadkach

Zamieszaj w pamięci, niech przeszłość nie nęci

Owoce głogu z czasów połogu

Włóż w usta i przekręć swe gusta

Jednoczas w każdą ze stron, jako rzecze Ci On



[Break]

I czas właściwy poznasz, rzeczy same się dziać zaczną

Sny, których jasność porazi cię splendorem

Zgniły zapach unoszący się nad twym łożem

Robactwo toczyć będzie się u twego wezgłowia

Wylęgnie się na twarzy, spod trzeciego oka

A kiedy spać będziesz to skradnie ci oddech

Głosy w głowie podłe, kule świetlne na jawie

Niemowlę patrzące z wielkim zaufaniem

Kobieta o długich włosach zwąca się płodną

Dziwny zew z gwiazd- one przekażą ci mądrość



[Bridge]

Rozszarpie cię noc na Eonów blade wstęgi

I niech bogom będą dzięki za ten przeraźliwy ból

Rozstąpią się potęgi nieboskłonu czerni

Więc przyjmij jego hostię, to sakrament głębi

Teraz możesz kroczyć po tęsknoty ścieżkach

I tkać zasłony mroku, w których Tragikosmos mieszka



[Zwrotka 3/Outro]

Zwiedźmy kosmosy (z wiedźmy kosmosy)

By uszyć na nowo czas i wymiary

Usłyszmy głosy (w tym swój plugawy)

By samemu nocą nawiedzać koszmary

Zwiedźmy kosmosy (z wiedźmy kosmosy)

O szóstej szesnaście (do rana nie zaśniesz)

Warz i ugotuj magiczną strawę

Waż się i gotuj na wyprawę w nieznane

More from Tragikosmos (2017)

More by 303

All 303 songs →