Upadam

Credits: Rover
from Nadziemie (2015)
[Zwrotka 1: Buka]

A miało być tak pięknie, mogę to wyryć na pętli twym sercem

Przybliżyć mniej więcej mej reminiscencji powieści nieczęste
Więcej. Polej mi klinu, udławimy nieszczęście

Tu nie ma winy, choć przelałem jej czerwień

Chodź upijmy się tępym dźwiękiem dopija się szpecylny, włożyłaś sukienkę w perły, owijasz ją czernią

Twoja szminka zostawiła puste miejsce na zewnątrz

W środku moja miła zawsze byłem pełny

Jak moja miłość do tych wersów, gdy zwątpiłaś, niech ateizm

Gdy przydrożny odszedł Jezus, może dotrze i do niebios wierz mi

Zresztą to tylko szepty jej odbija echo

Nie chcę pamiętać co było, postaw kolejną i niech spłyną

Gardłem żale i łzy, w upale szaleństw razem dziś ja i ty

Wokół nas fale, tak bardzo w szale i nie mogąc pomóc

Tobie tonąc, wiem doskonale ile kosztuje samotność

Wybacz



[Refren x2: Skor]

Znów, znów tylko w dół,w dół

Tuląc mróz tu resztkami tchu

Uderzamy w grunt naszych uczuć gradem

Karmieni przez ból, skazani na upadek



[Zwrotka 2: Rover]

Nie da ci siły ból, który masz gdzieś w sobie synek

Kiedy odchodzą jebać je jak pech w kasynie

Niech mnie nie trzyma grunt gdy spadnę z hukiem, z gradem igieł

Nawet ze skórą oderwę uczuć zmarzlinę

Niech mi ziemia twardą będzie, grunt że się odbiję

Tnąc kapitułę nieba, aż spadną gwiazdy

Ojciec zawsze mówił jesteś tu na chwilę

I wracasz na keybags podziwiać gwiazdy

Żadnej z nich nie dam satysfakcji na to

Żeby trwała we mnie zawieszona w czasie jak "Post Mortem"

Czarno-biały sztych, na nim uczuć patos

I serce, które życie otwiera kluczem od konserw

Kłamstwo krwi, wobec tych, co piją za to

Łgają z tygodnie na tratwie, zeszła z sercem w słonej wodzie

Jesteś z tych co lecą w dół jak japończyk na Pearl Harbor

By za szczerą miłość oddać życie strawione przez ogień



[Refren x2: Skor]

Znów, znów tylko w dół,w dół

Tuląc mróz tu resztkami tchu

Uderzamy w grunt naszych uczuć gradem

Karmieni przez ból, skazani na upadek



[Zwrotka 3: Skor]

Mieliśmy namalować sobie świat od nowa

Na życia płótnie gdzieś kłótnie pochować

Wciąż próbować uchować przed smutkiem

To co przez wódkę wciąż wpadało w studnię bez dna

Kurwa, nie chciałem przegrać, przestań

Sama mnie pchałaś w ten bezmiar

To kres nasz, a nie przeznaczenie

Upadam jak sens w nas, jak krew na scenie

Żegnaj, dobrze wiesz jak to rani

Cały ten hardcore wani dałem taktom do granic

My tacy sami, jak wczoraj jak jutro

I Pora już usnąć, mówi się trudno

Bo późno już a łzy się cisną do oczu

Więc upadam jak one abyś mogła to poczuć

A cisza wokół jak pieprzony knebel

Stawia mnie na uboczu, bym upadał dla Ciebie



[Refren: Skor]

Znów, znów tylko w dół,w dół

Tuląc mróz tu resztkami tchu

Uderzamy w grunt naszych uczuć gradem

Karmieni przez ból, skazani na upadek



[Refren: Buka & Skor]

Znów, znów tylko w dół,w dół

Tuląc mróz tu resztkami tchu

Uderzamy w grunt naszych uczuć gradem

Karmieni przez ból, skazani na upadek



[Tekst i adnotacje na Rap Genius Polska]

More from Nadziemie (2015)

More by Skor

All Skor songs →