Tato

from Nadziemie (2015)
[Zwrotka 1: Skor]

Kim jestem, znowu czuję bezdech

Znowu czuję, że nie potrzebujesz mnie jak przedtem
Znowu blednę, znowu pętle widzę patrząc na gałąź

Te myśli szpetne, jedyne co ocalało we mnie

Słowa tępe, jak noże ranią zmysły

Nie widzę w oczach Twoich iskry, chuj z tym wszystkim

Whiskey moja żona, suko pierdolona

Powiedz tylko słowo, a przeklęta będzie dusza moja

Kurwa, co ja Wam zrobiłem? Kurwa, ile

Można próbować kochać życie na siłę

Ile razy zapijałem winę moją, Twoją

Milcz, jeśli nie potrafisz znowu tego pojąć

Wokół stoją puste butle, jakie to smutne

Jak to, że teraz płaczesz w poduszkę

A ja duszkiem wypijam flaszkę do końca

I myślę jak bardzo czasem przypominam ojca



[Bridge: Skor]

Tato, mówią, że mam oczy po Tobie

I tak jak Ty, rzadko się uśmiecham

Tato, też mam demony w swej głowie

I też cierpi przez nie moja kobieta

Tato, jak to jest, że ma przeszłość

Jest pętlą, z której nie mogę uciec

Tato, mimo podobieństw mam pewność

Że jest coś co czyni na różnymi - czucie



[Zwrotka 2: Mati]

No i jak się teraz czujesz, co? Dobrze Ci z tym wszystkim?

Wolny jak ptak, kurwa, chyba jak Blitzkrieg

Powiedz, dlaczego Cię nie ma wśród mych bliskich

Dlaczego znów rozdrapujesz blizny i resztki więzi niszczysz

Co, boli Cię, że coś nie poszło po Twojej myśli?

Że udało mi się dorosnąć bez słuchania głupich wytycznych?

Że jestem bardziej ambitny niż Twoich koledzy z misji?

Nie potrafisz żyć z tym, czy to cecha mężczyzny? Pytam

Wiem, nikt nie jest doskonały

Szanuję Cię za rzeczy parę, i tylko takie zapamiętać chciałem

Podałem Ci dłoń, wybaczyłem przeszłość

Odrzuciłeś ją, wszystko mi jedno

Teraz, wiesz, ta więź umiera we mnie

Lecz ta sama krew podtrzymuje ją po kres codziennie

Czekam, może kiedyś los znów nasze ścieżki przetnie

Bywaj zdrów, Tato. Tyle ode mnie



[Bridge: Mati]

Tato, powiedz mi, dlaczego jesteśmy tak inni

Nigdy nie potrafimy razem siebie wspierać

Tato, przecież nikt z nas nie jest niewinny

Lecz nie ma cienia szans, żeby czas cofnąć teraz

Tato, powiedz mi, dlaczego wciąż jesteśmy tacy sami

Kiedy wybuchamy ginie wokół wszystko

Tato, przecież doskonale się znamy

Na zawsze pozostanie pamięć, charakter, nazwisko



[Zwrotka 3: T.R.Z.]

Chyba wolałbym nie poznać prawdy, nie walczyć nigdy

Ojcem może stać się każdy, ale nie każdy być nim

I już brak mi sił by karcić winnych, ja mam dziś blizny

I chciałbym odejść, ale nie pozwolę Ci martwić bliskich

Gdy ja nie mogłem sobie poradzić już

Alkohol, dragi, klub, jak mogłeś mnie zostawić

Zabić ból, nie krwawić już, udawać że się nie znamy już

Zostaw moją mamę, brata, mnie to możesz ranić, chuj...

Przepraszam, nie byłem nigdy dobrym dzieckiem

Ty, ale zamiast kocham, to mówiłeś, że nikim jestem

I co mam czuć? Jaka miłość? Jak mam żyć? Serce krwawi

Strach ma wiele imion, jeszcze więcej nienawiść

A teraz nie mamy nic wspólnego poza zdjęciami

Dlaczego to wszystko tak dzieli nas, nie po to słowa by ranić

I nie wiem czy potrafię zapomnieć, to zbyt proste

Czy dorosłeś kiedykolwiek by być ojcem



[Bridge: T.R.Z.]

Tato, byłeś dla mnie więcej niż ojcem

Teraz wszystko co między nami dobre płonie żywym ogniem

Tato, czy kiedyś Ci wybaczę? Wątpię

I nie wiem czy kiedykolwiek będę potrafił zapomnieć

Tato, rozdrapujemy rany, to przykre

Coraz rzadziej się uśmiecham, coraz częściej przez łzy

Tato, byłeś dla mnie wzorem w dzieciństwie

Teraz codziennie się modlę, aby nie być jak Ty

Tato!

More from Nadziemie (2015)

More by Skor

All Skor songs →