Stem

from Souvenirs (2017)
[Verse 1]



Ik heb een stem, en mensen luisteren
Soms tientallen, soms duizenden

En terwijl ik me luidkeels kan uiten

Zijn er zoveel mensen die moeten fluisteren

Ik heb een stem, misschien gebruik ik hem niet goed

Want als het erom gaat dan zie ik mezelf niets doen

‘t Is vaak een ver-van-mijn-bed-show, dus zwijg ik

Maar daarnaast trek ik ook stevig de gordijnen dicht

Ik heb een stem, en zo me schor moeten schreeuwen

Of me dood moeten schamen als ik stil blijf

Want voor dit recht hier stierven d’r velen

Maar ik ben te vaak iemand die ik niet wil zijn

Aan de zijlijn, alsof jouw strijd niet de mijne is

Alsof onrecht pas onrecht is

Al zijn de pijlen specifiek op mij gericht

Ik schrik soms van mijn eigen wereldje, en hoe klein die is



[Chorus]



De hele wereld staat in de fik

En ik ben stil

De hele wereld staat in de fik

En ik zeg niks



[Verse 2]



Ik zie steeds meer brandhaarden en ik vind er van alles van

Maar ik ben licht ontvlambaar en wat minder de brandweerman

Ja, een tikkeltje een driftkikker

Maar voor je mijn eerste ribbit hoort heb je me woorden horen inslikken

Want, hield ik mijn mond niet dicht

Liep ik iedereen rond te commanderen van “Zie dan hoe het hoort!” en shit

Ik zou bijvoorbeeld het hele principe zwarte piet aan flarden schieten

Fuck die debielen op hun [?]

Of die morons van ministers

Die zonder pardon een hele beroepsgroep tot linkse hobby bombarderen

Lichtelijk kort door de bocht voor een horde kerels

Die vervolgens ongegeneerd bij de motherfucking toppers zitten

En Israël is Goliath, man

Laat me je zeggen wat David met zijn beloofde land kan!

Rustig, blussen, zo druk ik mijn verse de top in

‘t Is al druk zat, dus gelukkig houdt Just zijn mond dicht



[Chorus]



De hele wereld staat in de fik

En ik ben stil

De hele wereld staat in de fik

En ik zeg niks



[Outro]



Mensen zeggen graag over zichzelf, “Ik kan niet tegen onrecht.”

Maar het is toch verbijsterend hoe ontzettend goed wij tegen onrecht kunnen

Hè, we vinden allemaal de vrouw van Martin [?] een monster omdat zij twee kinderen

Waarvan zij wist dat ze, dat ze in haar kelder zaten, heeft laten verhongeren

En ik denk wel eens, ik weet dat wel duizenden kinderen liggen te verhongeren

Maakt het mij een beter mens dat het niet in mijn kelder is, maar een endje verderop?

More from Souvenirs (2017)

More by Engel & Just

All Engel & Just songs →