17:55 - Z Miłości

from 24 (2012)
[Verse 1]

Złość opadła, jak sukno na jej ramionach

Szkliste oczy, jedwabne włosy, dotyk anioła
Tylko tak umarli wstają z kolan

Bo gdy wracają do domu czeka na nich dziewczyna lub żona

Szukam klucza w kieszeniach kurtki tylnej od spodni

Znajduje garść notatek i mały słownik

Na zegarku jeden siedem i dwie piątki

Wkładam klucz do zamka czuje jak pęka chodnik

Wiem, że jestem sam odwracam piątki tyłem do siebie

I tworzę serce, nawet cyfry sugerują, że za czymś tęsknie

Za czymś czego nie chce, czego sam się wyrzekłem

Drogi są kręte w zaułkach pokoi głosy

Wracają w nocy, dreszcz od zimnej rosy

I śpiew drozda co niósł się w niebogłosy

Zabiłem drozda gdy skończył pieprzyć głupoty

Z miłości..



[Ref.]

Czujesz, że jesteś sam a świat gra swój spektakl

I za nic nie możesz znaleźć miejsca

Tak ciężko spamiętać imiona osób

Powtarzanych przez wiatr, bo jesteś sam

Czujesz jakoś inaczej każde uczucie to kwadrat

Który zacieśnia się bardziej

Gdy nie ma czym oddychać, ściany nie pozawalają upaść

I tylko serce puka czy go słuchasz?



[Verse 2]

Jak spędzam urodziny, naprawdę chcesz wiedzieć?

Pół dnia czytam książki, pół patrzę przed siebie

Dwa lata odkąd ostatni raz zdmuchnąłem świeczkę

Tyle dobrze, że przestałem sobie wmawiać narkolepsję

Życzą mi zdrowia, szczęścia, miłości

Ziom z tą ostatnią znowu wpadłem w poślizg

Tej kobiecie pękło serce mnie Bóg oszczędził ze złości

Tak chciałbym umieć kochać (kobiety)

Nie znoszę kiedy roszczą sobie do mnie prawo

Wulkan ma to prawo, że przykryje wszystko lawą

Spali na popiół, rok po roku będzie tak samo

Chcesz ufać planom, nie próbuj nawet nie warto!

Lepiej żyć tym co masz, grać najniższą stawką

Niż oparty o samotność bujać się nad przepaścią

Jest jeden problem, nie umiem odpuścić tak łatwo

I poddać się na wiatry losu nawet nie walcząc



[Ref.]



[Verse 3]

Muszę mieć żonę, podobno wymaga tego świat

Dwójkę dzieci by tylko tak zostawić swój ślad

Muszę być mężem chodzić do pracy i przestać grać ten rap

Skoro finansowo tak niewiele wart

I pewne sprawy na mój wiek nie przystoją

Młody kojot, przeciwko starszyźnie z bronią

Konwenansom, regułą, etykietom

Społeczeństwo chce Cię równać gdy wystajesz ponad beton

Bo mieszkasz sam i pierdolisz miłość

Idziesz zawsze przed wszystkimi co by nie było

Wzrok ciosany w marmurze, pewność wśród istot

Którym jedynie wydaje się, że naprawdę myślą

Nic nie wiedząc, pchając życie pod koła

Dla kilku nic nie wartych dokonań

Jest 18.10 ja na swoich salonach

Czytaj w dwóch pokojach pokazałem ze miłość jest słona



[Ref.]

More from 24 (2012)

More by Rover

All Rover songs →