13:05 - Dziecko

from 24 (2012)
[Zwrotka 1]

Otwarty na ludzi - Ten co nie chcę z nimi gadać

W słuchawkach na uszach rozpędzam karawan
Szukam wzrokiem czy wolne, wolne? Stawiam torbę

Bo nie chcę czuć obok typa, który wali gołdę

Wysiądę, następny przystanek

Przepychanie się do wyjścia przypomina taniec

Na raz, dwa krok w przód, krok w tył, do drzwi jestem

Opuszczając autobus czuję rześkie powietrze

Mam to czego nie ma nikt, nie potrzeba mi nic

Pośród tysiąca chwil, tylko tą chcę pamiętać

Rejestruję świat oczami małego dziecka

Śnieg wprawia w zachwyt, ślizg i lód nie pęka

Ślizgam się, czuję wiatr na policzkach

Czerwony od mrozu, jakbym pił wódkę z gwinta

I mam ochotę się położyć na plecach

By pokazać ludziom, że w każdym z nas jest dzieciak!



[Zwrotka 2]

Mam dziecko... w sobie a nie z nią

I odbieram ten świat dziecięcą percepcją

Przemierzam plac na Piotrkowskiej

Stary antykwariat - wspomnienie pierwszych książek

Kiedyś to miejsce miało inny styl

Bo trzy razy do roku rozstawiali tu cyrk

Też tak masz? Chcesz wrócić do lat?

W których każdy z nas miał na wszystko czas i

Postrzegał wszechświat jak łebek od szpilki

A smak życia to był smak prawdziwej milki

W tym całym misterium starszy kumpel był jak druid

Wróżył przyszłość, jakby czytał ze szklanej kuli

Miał receptę na sukces

Bo stawiał oranżadę, a sam pił colę w puszce

Wspominam te czasy, leżę w śniegu na plecach

By pokazać ludziom, że w każdym z nas jest dzieciak!



[Zwrotka 3]

W każdym z nas jest dzieciak

We mnie, w tobie, w nim i w niej

Mniej więcej, to w każdym jest go więcej niż mniej

Mniej więcej, nie więcej niż norma

Bo jak jesteś inny od innych to odbiła ci korba

Tak mówią, gdy szalony tańczysz w deszczu

Lub jak dziecko nie możesz usiedzieć w jednym miejscu

Szukasz, dotykasz, doświadczasz

Tym samym nigdy nie oceniasz książek po okładkach

Po prostu sprawdzasz treść nie formę

Forma to kanon, kanon to porządek

Więc jeśli chcesz, to propaguj harmonię

Ja wolę z dnia na dzień tworzyć swoją historię

Czas się podnieść, otrzepać śnieg na plecach

Ruszyć, bo zawsze jest, ktoś kto na mnie czeka

Teraz wiem jaką rolę przyjął poeta

Chcę pokazać światu, że w każdym z nas jest dzieciak!

More from 24 (2012)

More by Rover

All Rover songs →