Idę po oddech

from Lepsze Dni (2012)
[Zwrotka 1: Rover]

Idę po oddech i jeśli ma być to ostatnie tchnienie

To przekaż moim bliskim, że tworzyłem to podziemie
Szedłem sam jeden z wiarą, że coś zmienię

Wiersze nie dały mi chleba, Bóg zabrał do siebie

Resztę życia rozwinąłem z prawdą na grosze

Rozdarłem swoją duszę zostawiając kilka zwrotek

Jarek zawsze powtarzał, że nie zostawię świadectwa

Po prostu, kurwa, Bóg nie nosił mnie na rękach

Jak Aleksy, też miałem swoje schody

Ale trudniej jest żyć, niż wskrzeszać dowody

Polemika o tym, co by mi dał dobrobyt

Gdybym mógł być jak ci, co stoją w pół wody

I czują twardy grunt, na resztę kładą chuj

Bo problemów z hajsem nie dzielą na pół

Ty nadal wierzysz, że kształtuje nas los

Idea prawdy, to każda, która daje ci moc



[Zwrotka 2: Rover]

Idę po oddech, na plecach niosę gaz w stalowej butli

Bo słuchaczy zdobyłem bez koneksji i kumpli

I wybacz, że rozpierdolę scenę

Zmartwychwstałem skurwysynu, więc nie ręczę za siebie

Przebijając wieko trumny, dłoń topiąc w ziemię

Przywitałem atmosferę ostatnim skinieniem

Pamiętaj, że zanim stanąłem wyżej niż reszta

Pukałem do drzwi domów, lecz nie było dla mnie miejsca

Nie ważne co robisz, jeśli krzyczą, żebyś przestał

Rób to dalej pod prąd, jeżeli płynie to z serca

Wróżyli mi ci, co byli na najwyższych szczeblach

Dzisiaj po jaja nie sięga żaden, nawet kiedy klęka

Wystarczy brat, że uwolnisz umysł, a droga

Którą wybierasz nie musi prowadzić przez tłumy

Nie musisz sprawić, żeby przeniosły się góry

Wystarczy wznieść głowę o milimetr ponad chmury

[Tekst i adnotacje na Rap Genius Polska]

More from Lepsze Dni (2012)

More by Rover

All Rover songs →