SLA

from 2 Dni (2013)
[Zwrotka 1]

Uczynili ze mnie wroga społeczeństwa

I ciągle powtarzają: ta droga jest przeklęta
Mój stał się koszmarem waszych zatroskanych matek

Obnażyć własne błędy? Zobacz, jaki prosty patent

Jedziemy z tematem, jak się dzisiaj czuje wirus

Zatruci moim jadem, nie wiedziałem, że aż tylu

Kretynów potrafi pomieścić nasza Ziemia

Trup podnosi kurtynę wyraźnie od niechcenia

Zapytaj, jaka cena, bo wiem, że chcesz mnie kupić

Akcelerator strachu i rentgen Twojej duszy

I suszy gorzko w ryju, jakbyś walił od tygodnia

Odcinam [?] dla tych, co woleli się już poddać

Dobra, przepraszam, wiem, że ciebie nie znam

Obserwuję z ukrycia i patrzę, jak to pełza

Kolejna kropelka beznadziejnie tępej masy

Puste głowy, pełne ryje – widać takie mamy czasy



[Refren]

I czuję: przez chemię, przemawia do mnie Bóg

Poszerzone postrzeganie, często nie ma mnie tu



[Zwrotka 2]

Nie zamierzam [?], profanacja człowieczeństwa

Z drugiej strony trzeba nęcić, wykorzystać i nakręcać

Korporacyjne szury, co z rozjebanym odbytem

Własnym ego kruszą mury, mówiąc wszystkim, że jest w pytę

Słodkie jak likier, którym ją dziś upijesz

Ciepłe, wyuczone słowa, każdy z was już w środku gnije

Biurowa nowomowa i zakazane romanse

Ostre rżnięcie, nowy towar i wymioty, na klatce

Od nowa się schowaj, jakby wczoraj nie istniało

Firmowa skrzynka pocztowa męczy obolałe ciało

A tak im ciągle mało, pytam: komu chcą dorównać?

Co ci z buzi wyleciało? Kawał rzadkiego gówna

Wiem, jak śmierdzą słowa, przetrawione przez głupotę

Nie szata zdobi człowieka, ale [?] tu idiotę

Weź poczekaj jeszcze trochę, jaki dziś będzie finał

Może mnie nauczysz, proszę, jak dobrze dupsko wypinać



[Refren]

I czuję: przez chemię, przemawia do mnie Bóg

Poszerzone postrzeganie, często nie ma mnie tu

Nie potrzebuję nóg, bo unoszę się nad miastem

I znowu nie zasnę, bo czaszki są za ciasne



[Mostek]

Nie wiesz, dlaczego ten świat jest taki łatwy (łatwy)

Powiedz kolegom, że wewnątrz jesteś martwy (martwy)

I tak naprawdę już dawno nic tu nie ma

Ustawione, odpalone pociski ziemia-ziemia



[Skrecz]

[?] próbować mnie ukarać

Zamknij swoją głupią mordę i skurwielu, wypierdalaj



[Mostek 2]

I mógłbym ubrać inną szatę i przebrać maskę

Do twojej trumny wrzucić klątwę, bo moje własne

Poglądy na temat tych, wśród których muszę istnieć

Są niezmienne, czekam tylko na to, aż zawiśnie

Każdy z was

Wyłączę ten system na czas

A potem już zniknę



[Refren]

I czuję: przez chemię, przemawia do mnie Bóg

Poszerzone postrzeganie, często nie ma mnie tu

Nie potrzebuję nóg, bo unoszę się nad miastem

I znowu nie zasnę, bo czaszki są za ciasne



[Zwrotka 3]

Zapłoną mieszkania wraz z kredytem hipotecznym

Żeby żaden pusty skurwiel nigdy się nie poczuł lepszy

Kumam, że to są durnie, ale trzeba dostosować

[?] i model zachowań, bo nie rozumieją słowa

Pisanego, czytanego, zresztą, po co się tłumaczyć

Połamane kości, krew, to naprawdę wiele znaczy

Łabędzi śpiew, jeśli nie zdążysz [?] kryzys

To gwarantuję, że przed śmiercią zdołam was poniżyć

Ja, bo co to da, ciągłe udawanie szczęścia

Chcesz podnieść samoocenę? Sytuacja się zagęszcza

W zaciśniętych pięściach możesz poczuć tylko prawdę

A ułożony team-leader powie mi, że to zabawne

Swoją ścieżką idę, może to ślepa ulica

Widzę w tym twoją winę, że ten świat już nie zachwyca

Tak, jesteś skurwysynem i naprawdę to pokażę

Znowu biegnę, wróciłem, krzyczę o tym otwarcie

More from 2 Dni (2013)

More by 303

All 303 songs →