A Verbis Ad Verba

from 2 Dni (2013)
Załóżmy, że śmierci jednak nie ma

Przechodzisz tylko w inny stan skupienia

Ziemia zjada ciała, cała spowita we wspomnieniach
Co jest czym, zakuta pała, nic nie świta mi o duszy

Każdy z nas jest energią, która kiedyś w podróż ruszy



Na pewno! Więc powiedz mi, czego tutaj żałować?

Tak, serio wiem, człowiek, że często bolą słowa

Równie mocno jak obita, sina morda od poglądów

Wywrócona psychika przez wyznawców samosądu



Ostracyzm - bo wygląd, profesja - bo kasa

Majaczy mi pajac, że trzeba wybaczać

Na tacy podane rozwiązanie bez prospektu

Szybko kończy zabawę bezwzględne 9 milimetrów



Strzelaj do śmieci albo bij mocno w głowę

Niech krew z ust ci leci, słyszałem, że zdrowe

Już dla dzieci jest okazywanie emocji

Bo co cię nie zabiję, to podobno cię wzmocni!



Odpocznij przy lekturze ich krwawiących gardeł

Nie ma nieba i piekła, ta przestrzeń poszła na handel

Ktoś oddał bilety, bo nie chce już tego oglądać

No i kurwa niestety - świata nikt nie posprząta



Pamiętasz? Nie istnieje, po prostu się przeprowadzasz

Nie wiem czy w lepsze miejsce, ale chyba nie przesadzam

Że trudno o większe gówno niż nim jest nasz wymiar

Gdzie z każdym wschodem słońca od nowa się zaczyna



Gorąca jak ogień, chora walka o przetrwanie

Finanse, wrogowie, pale, a na nie

Nabite marzenia, torturowane zazdrością

Jedni mają spokój w sercach, a inni się ciągle złoszczą



Na siebie nawzajem, językiem pękających mebli

No a jak w przełyk przywalę, to poczuję odpowiedni

Rodzaj ulgi i nie widzę racjonalnych powodów

By tu zostać. Nadzieja? Strąciłem ją ze schodów!





[II.]

A jeśli śmierć istnieje, to może nawet lepiej!

Zwyczajnie zasypiasz, a kurwa, szerokim echem

Się odbija wizytówka zamkniętej rodziny

Wspólnoty nieważne, no bo na ogół skurwysyny



Otaczają świadomość. Powiedz, o kim teraz myślisz?

Czy kochasz swoich bliskich, co są tak zawistni?

Uśmiechy, uściski, spocone łapy

Podkładanie świń - familie dobrze znają się na tym



Tak! A w sklepie stoi pani z kredytami

Weź się wpierdol na dekadę, nawet jak to wszystko dla nich

To nie przekonasz za nic, że to ty masz przejebane

Trzeba było myśleć wcześniej. Zamknij mordę tumanie!



Co pod presją się wpierdala jak komentarz na Onecie

Następna pusta lala najmądrzejsza na tym świecie

Ekspert zawsze pogania, ja jebie, trzeba mieć tupet

Poczekaj aż na chama też cię wyruchają w dupę!



Szczytem rudy ksiądz, kurwa, weź wypierdalaj!

Bełkot jak u tej Richardson, jebana, podstarzała

Głupia szmata. Że co? Europa da się lubić?

Pierdolony labirynt, w którym co drugi pogubił



Swoją ścieżkę, nadrabia teraz zaległości nosem

Mamo, daj na kreskę, kurwo! No ja cię proszę

Boże, co za bezsens. Zawsze można jej zajebać

Nieważne czy z torebki, czy w gębę, czy sprzedać



Pamiątki rodzinne, zresztą kogo to obchodzi?

Tu dziewięciu na dziesięciu nie chciało się urodzić

Nie lubisz swojej mordy, nie lubisz swojej pracy

Sytuacja się zagęszcza i w końcu zobaczysz



Do czego to zmierza, że lepiej jest na zawsze zasnąć

Bo życie uderza, kiedy robi się jasno

Na planecie jest za gęsto - dobra koniec tanich bzdur

Chcesz by w końcu światło zgasło, weź przygotuj gruby sznur!

More from 2 Dni (2013)

More by 303

All 303 songs →