Lustro

from Azyl (2019)
[Zwrotka 1]

Dzisiaj składam się z miliona elementów

Rozsypałem się tu trochę przez przypadek
Choć mówili: "Czasem musisz pomóc szczęściu"

Nie słuchałem, nie słuchałem, nie słuchałem

Czasem czuję dziwne drgania w epicentrum

Tam gdzie dusza spotyka się z moim ciałem

Potem spływa razem z kroplą atramentu

Błękit jak te płatki niezapominajek

Dziwne myśli, dziwne haje, wszystko dziwne

Rozpoznaję w tym chaosie pewne wzory

Poukładaj mnie na nowo zanim zniknę

A złe duchy nagle wbiją we mnie szpony

I rozbiją na atomy co zostało

Kreską mistrza, wizji przelanej na płótno

I już nigdy nie ułożysz mnie tu w całość

I zostanę tak rozbity jak to lustro

A może jeszcze nie jest za późno



[Zwrotka 2]

Odnajdź wszystkie me kawałki i posklejaj

Lecz uważaj, bo te odłamki są ostre

Jeszcze poranisz swoje kruche wspomnienia

I polecą w dół ciemno szkarłatne krople

Jak ulotne bywa czucie stabilności

Wciąż na linie balansuje uciekinier

Ciągła walka z moim lękiem wysokości

Upadając pewnie wykrzyczę twe imię

Ile jestem winien światu za obecność?

Mam tu trzy pięćdziesiąt i pół paczki szlugów

Poukładaj me fragmenty znowu w jedno

Bo rozbity nie poczuwam się do długu

Nie ma cudów, nie ma cudów, nie ma cudów

Są targety i deadline'y - nowe bóstwo

Ty posklejaj mnie tym najpiękniejszym z uczuć

Bo tak leżę tu rozbity jak to lustro

A może jeszcze nie jest za późno



[Zwrotka 3]

Jeden cios, aby zniszczyć szklaną taflę

Jeden cios, aby pokruszyć odbicie

Jeden cios, aby rozdzielić na zawsze

Elementy układanki zwanej życie

Jeden cios, aby w mgnieniu oka pękło

Tajemnicze i zaczarowane lustro

I na wieczność rozbiła mnie zła przeszłość

A może jeszcze nie jest za późno

More from Azyl (2019)

More by Skor

All Skor songs →