Azyl

from Azyl (2019)
[Intro]

Większość wciąż traktują niby śmieć

Moralności mej zasady wszystkie
Więc, gdy przegram - pragnę pewność mieć

Że przegrałem w Twoim towarzystwie!

Chcę Cię mieć przy sobie noce, dnie

Więc mnie, proszę, nie strasz swą absencją!

Ukochana, nie opuszczaj mnie, nie wycofuj się...



[Refren]

Za tych których czas nam odebrał lejemy w gardła ten gorzki nektar

Każda pętla kiedyś pęka, wiesz jak jest, a droga bywa kręta, cześć!

Przez tych których czas nam tu zabrał, wypływa z gardła pogarda i sarkazm

I dziwna farba, którą namaluję to co myślisz, co widzisz, co czujesz



[Zwrotka 1]

Muzyka to mój azyl, moje schronienie

Moje płótna, obrazy i ich znaczenie

I te cienie na ścianie jak teatr i ludzie co mieszkają we wspomnieniach

Coś się rodzi, coś umiera, puk, puk

A może drzwi otwiera tylko Bóg tu

A może ma za głupców nas i tyle

Puk, puk, carpe diem

Rozrzucił nas ten los jak gwiazdy w niebo

Ktoś chciał sos a został bez niczego

Rozrzucił nas ten los jak muszle w piasek

Albo kochasz ludzi, albo kasę

I tylko czasem jakoś tak pusto

Tabletki na sen, bo nie mogę usnąć

Widzę twarze, gdy wokół półmrok

Na niektóre z marzeń już za późno jest



[Refren]

Za tych których czas nam odebrał lejemy w gardła ten gorzki nektar

Każda pętla kiedyś pęka, wiesz jak jest, a droga bywa kręta, cześć!

Przez tych których czas nam tu zabrał, wypływa z gardła pogarda i sarkazm

I dziwna farba, którą namaluję to co myślisz, co widzisz, co czujesz



[Zwrotka 2]

Muzyka to mój azyl, bezludna wyspa

Wędrówka marzeń po krawędzi czyśćca

Chcesz to opowiem ci o wizjach i złudzeniach

I o ludziach którzy byli, a ich nie ma

Znowu los nas porozdzielał jak stare listy

Te niewysłane, bo zabrakło odwagi

Znowu los nas porozpędzał jak kruche myśli

Te posklejane przez niewidzialne zjawy

A ja chciałem tylko zabić w sobie ten smutek

Połączyć w tańcu kilka sylab, kilka nutek

I trochę uciec od stresu i oczekiwań

I zostać między "może kiedyś" a "chyba"

A ten świat to festiwal zysków i strat

Gdzieś się szukamy, by potem móc się zgubić

Tracimy ludzi, aby móc zyskać czas

Lub się żegnamy, by nigdy już nie wrócić



[Outro]

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Tracimy ludzi, aby móc zyskać czas

Lub się żegnamy, by nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Tracimy ludzi, aby móc zyskać czas

Lub się żegnamy, by nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

Nigdy już nie wrócić, nigdy już nie wrócić

More from Azyl (2019)

More by Skor

All Skor songs →