Gdy DJ opala lufę

from Słowoplastyka (2015)
[Zwrotka 1]

Zawsze chciałem mieć marynarkę ze sztruksu

Czarną koszulę w niej wytarty kołnierz
Podnosić ja w górę w geście buntu, bo w przydługim polo ponoć byłem jak chłopiec

Miałem naście lat skóra sypnęła wąsem

Enigmatyczna natura miała jeszcze czas by dojrzeć, czemu przywołuję ten portret?

Bo to przydługie polo włożyłem na pierwszy koncert

Pajęczyna synaps połączona ze słuchawkom w uchu

Pierwszy tekst pisałem przy tym samym biurku

Był tam patos abstrakcja i pycha, trzej muszkieterowie mojego języka

Muzyka miała pomóc nam stąd uciec a moi kumple są wciąż w dupie

Myślę o nich gdy DJ opala lufę, a ja płacę brakiem snu za swój sukces



[Zwrotka 2]

High Time pociąg przedział śpię na worku ciuchów

Wracam jakbym zrobił sklep tyle łupów

W życiu nie widziałem tylu oryginalnych metek

Jechałem z parą spodni wracam wioząc dziesięć

Potem było już tylko lepiej, Diamante Wear – bierz co tylko chcesz w sklepie

Bonson – Bóg mi świadkiem że za pomoc zapłacę dług

Step Records no i wszedłem w rój pszczół

Przydługie polo blaknie od czasu, palce kumpli drętwieją od zimna

I chodź widzimy się od czasu do czasu, o tym że u mnie jest dobrze czasem wstyd się przyznać

Bo pamiętam jak muzyka miała pomóc nam stąd uciec

A gorzka prawda że kumple wciąż są w dupie

Myślę o nich gdy DJ opala lufę a ja podpisuję płyty płacąc za swój sukces

More from Słowoplastyka (2015)

More by Rover

All Rover songs →